Zobacz 16 odpowiedzi na pytanie: O czym można gadać z Przyjaciółką ? Systematyczne pobieranie treści, danych lub informacji z tej strony internetowej (web scraping), jak również eksploracja tekstu i danych (TDM) (w tym pobieranie i eksploracyjna analiza danych, indeksowanie stron internetowych, korzystanie z treści lub przeszukiwanie z pobieraniem baz danych), czy to przez roboty, web Zobacz 10 odpowiedzi na pytanie: O czym można rozmawiać z nauczycielem? Zależy od nauczyciela. Ja z jednym gadam o meczach itp, z koleżanką zawsze się pytamy co tam u niego, jak w jego drugiej szkole, czy ogląda disney channel (hahahXD), czy ma żonę/dziewczynę (przy okazji stwierdził, że obrączkę nosiłby tylko przez rok;o), czy umie gotować, czy sam sobie obiady robi hahahXD Jest różnica pomiędzy przeżywaniem emocji a zachowywaniem się w destrukcyjny sposób. Jeśli dziecko przeżywając złość, rozrzuca wszystkie zabawki z pudła (w tym twarde klocki), można mu powiedzieć: „rozumiem, że teraz jesteś naprawdę wściekły, ale nie zgadzam się, żebyś rzucał rzeczami, bo możesz komuś zrobić Czy zdarzyło Ci się rozmawiać z przyjaciółką, która po rozstaniu z partnerem wciąż zadawała pytania w stylu: "Jak on mógł?!", "Dlaczego ja??!", "Czym sobie… Jacek (Jac) Jakubowski na LinkedIn: Czy zdarzyło Ci się rozmawiać z przyjaciółką, która po rozstaniu z… sunshine16. zapytał (a) 29.07.2010 o 17:18. Pomocy.! O czym można rozmawiać na spotkaniu klasowym.? ide do nowej szkoły i organizujemy sobie spotkanie..jedno już było ale ja prawie nic tam nie mówiłam..teraz będzie nastepne..chciałabym się jednak cos odezwać. o czym moge mówić..był juz temat ksiązek,poprzednich szkół..itp. Pani mgr Agata Bukowska jest godną polecenia specjalistką. Cieszę się bardzo , że mogłam skorzystać z jej wiedzy i doświadczenia. Od lat borykam się z nerwicą, miałam terapeutów, którzy teoretycznie podchodzili do problemu, bez zrozumienia, ale teraz, dzięki Pani Agacie, jest inaczej. eUC3M. Dzień dobry, W sumie nie wiem dlaczego napisałam do Ciebie,ale naprawdę nie wiem co mam już robić. Miałam(już piszę w czasie przeszłym) przyjaciółkę,kolegowałyśmy od dzieciństwa,aż do teraz po 11 latach wszystko zaczęło się psuć. Poszłyśmy razem do technikum,po połowie roku przepisałam się jednak do liceum. Od tej pory oddaliłyśmy się strasznie od siebie. Nie umiem z nią rozmawiać,nie mam o czym nawet,to przykre..i wiele razy próbowałam jakoś to zmienić,ale już nic się nie klei, i czuje,że ta chęć odbudowania tego jest jednostronna. Chcę ty ja. Tak,wiem,że to normalne w końcu obracamy się już w innym środowisku,ale jesteśmy z tej samej miejscowości,chodzimy do tej samej szkoły,mamy wspólnych znajomych..a nagle nie chcemy nawet się spotkać,bo brak nam tematów,czujemy jakąs barierę oddzielającą nas od siebie. Proszę,powiedz mi co mam zrobić,żeby tą przyjaźń odbudować na nowo,ale krok po kroku. Próbowałam rozmawiać wielokrotnie,ale po prostu nie ma tej radości,szaleństwa. Oczywiście udajemy,że wszystko jest OK,ale dobrze wiemy,że tak nie jest. Wiem to moja wina,ja się przepisałam…dlatego chcę to Cię o pomoc,bo jestem bezsilna,a czuje się strasznie bez niej. ( i nie myśl,że jestem jakąś 15 latka,która nie wie czego chce i pokłóciła się z psiapsiółką,tak nie jest!) Dodam,ze ten stan zepsucia trwa już od ponad pół roku. Z góry dziękuję. Witaj, Szkoła średnia jak i studia to czasy, kiedy znajomości tak na prawdę się weryfikują. Większość znajomości w wieku szkolnym jakie posiadamy, to znajomości, które istnieją ze względu na to, że zarówno nas jak i naszych rówieśników szkolnych łączą te same cele. Chcemy ukończyć szkołę, zdobywać jak najlepsze stopnie, dostać się na studia. Często jednak po ukończeniu szkoły, czy też opuszczeniu miejsca zamieszkania znajomości się rozsypują. Nie oznacza to jednak katastrofy. Często znajomości, które zawieramy na studiach są o wiele bardziej trwałe, niż te, które pielęgnowaliśmy przez ostatnie 10 lat z naszą szkolną przyjaciółką. Nie możesz się łamać, ponieważ wiem, że na świecie jest mnóstwo wspaniałych ludzi, którzy są otwarci na innych. Jeżeli Twoja przyjaciółka nie podchodzi z tak wielkim zapałem jak Ty do tego by odbudować Waszą przyjaźń, trudno, musisz to zaakceptować. Nie ma sensu poświęcać czasu na jednostronne przyjaźnie, kiedy Ty będziesz dawać z siebie 90% a druga strona wybłagane 10%. Powinnaś umówić się ze swoją przyjaciółką, aby szczerze porozmawiać. Warto wiedzieć, czy w ogóle Twoja przyjaciółka chce coś w waszej relacji naprawiać, a jeśli nie to chociaż poznasz powód, dlaczego między wami coś się posypało. Moim zdaniem lepiej znać gorzką prawdę, niż słodkie kłamstwo. Powodzenia. Witam serdecznie! Przykro mi to pisać, ale trudno pomóc osobie, która nie chce pomocy albo nie dostrzega problemu. Wiem, że martwi się Pani o swoją przyjaciółkę, ale jeżeli Ania nie przyzna sama przed sobą, że ma problemy, z którymi nie potrafi sobie sama poradzić, to ani Pani prośby, ani groźby na nic się zdadzą. Pani przyjaciółka tkwiła w toksycznym związku. Kochała, możliwe, że nadal kocha swojego byłego narzeczonego, mimo iż się na nim zawiodła i to kilkakrotnie. Zostawił ją po siedmiu latach znajomości, twierdząc, że jej nie kocha. Zaczął spotykać się z innymi kobietami. Traktował Anię jako „koło ratunkowe”, alternatywę, kiedy nie wyjdzie mu z innymi dziewczynami. I tak było – kiedy jego związki z innymi kobietami się kończyły, wracał z podkulonym ogonem do Ani. Prosił o wybaczenie, składał obietnice, ale jak się okazywało, za każdym razem okłamywał Annę. Anna jednak za każdym razem mu wybaczała i dawała szansę. Tkwiła w dziwnym układzie przez dwa lata. Wcale się nie dziwię, że rodzina i znajomi Anny nie poparliby jej decyzji powrotu do chłopaka, który ewidentnie ją okłamuje i nie szanuje. Pani przyjaciółka przejawia objawy charakterystyczne dla uzależnienia od partnera. Twierdzi, że bez niego nic dobrego jej nie spotka, że nie jest w stanie nikogo innego pokochać, że kocha tylko jego. Myślę, że ta toksyczna relacja wynikała z niskiego poczucia własnej wartości Ani. Dawała się oszukiwać i źle traktować parterowi, bo nie potrafiła docenić swojej wartości i nie wierzyła, że zasługuje na kogoś lepszego. Toksyczny związek przepłaciła chorobami skóry, chorobą serca, nadciśnieniem, złym samopoczuciem. Niewykluczone, że rozwinęła się u niej depresja, stąd ciągły pesymizm, przygnębienie, smutek, poczucie beznadziei, czarnowidztwo. Diagnozę jednak musiałby postawić lekarz psychiatra, gdyż drogą wirtualną nie da się rozpoznać żadnych zaburzeń. Nie mam pojęcia, co dokładnie dolega Pani przyjaciółce. Być może jest to reakcja na rozstanie z chłopakiem? Choć wydaje mi się, że problem jest złożony i składa się na niego niska samoocena, poczucie porażki po nieudanym związku, żal po rozstaniu, nastrój depresyjny, skutki bycia w toksycznej relacji z narzeczonym. Bardzo dobrze, że jako przyjaciółka próbuje Pani rozmawiać z Anią, pocieszać ją, motywować do działania. Najważniejsze, by miała poczucie, że ma na kim polegać. Niech zabiera ją Pani z domu, do kina, na zakupy, do fryzjera, na imprezy, kawę, wspólne rozmowy. Niech Anna nie zamyka się w domu ze swoimi problemami, ale wychodzi do ludzi. Pomóc może też nieco więcej niż dotychczas obowiązków zawodowych. Zapracowana nie będzie miała zbyt dużo czasu rozmyślać nad nieudanym związkiem. Idealnym rozwiązaniem byłaby jednak konsultacja z psychologiem/terapeutą. Jeżeli opór przed rozmową ze specjalistą wynika tylko ze względów finansowych, można poszukać pomocy w ramach NFZ. Odsyłam do tekstów: Pozdrawiam i życzę powodzenia! Zanim zaczniesz się żalić przyjaciółce na męża czy narzeczonego, pomyśl, co zyskasz, a co stracisz – rozmowa z psycholożką i psychoterapeutką Karoliną z przyjaciółką – dobra rzecz. Ale uwaga, jeżeli chcemy tylko ponarzekać na mężczyznę naszego życia to może się okazać, że nie tylko nie rozwiązujemy żadnego z problemów, ale tworzymy nowe. Zwłaszcza kiedy przyjaciółka wie o twoich pragnieniach czy żalach więcej niż mąż/narzeczony/ Romanowska: Kobiety od zawsze żaliły się koleżankom na swoich ukochanych. I co – nagle już nie można?Karolina Strojecka*: Oczywiście, że można. Każda z nas ma wolną wolę i sama decyduje, co robi. Tylko to zależy, jak i o czym rozmawiamy. Konsekwencje mogą być szkodliwe dla związku, ale tylko wtedy, gdy przemawiają przez nas silne emocje i demonizujemy partnera. Gdy prowadzimy szczerą, racjonalną rozmowę i nie przerywamy sojuszu z nim to wszystko jest ok i może nawet pomóc jest mechanizm szkodliwości takiej rozmowy: ukochany nic nie wie, koleżanka wie, że on jest kiepski, sama zainteresowana puszcza parę. I kto na tym zyskuje?Koleżanka wie więcej niż ukochany o naszych pragnieniach, potrzebach czy żalach. To wpływa negatywnie na związek, bo odsuwamy się od mężczyzny, czujemy frustrację, że w relacji nic się nie zmienia. Ale jak ma się to zmienić, jeżeli tego nie werbalizujemy? Koleżanka nastawia się negatywnie do niego, zaczyna mówić pejoratywnie na jego się konflikt między przyjaciółkami. Okazuje się, że kiedy bronimy ukochanego, to atakujemy przyjaciółkę. Albo jesteśmy bierne i nie atakujemy przyjaciółki, ale też nie rozstajemy się z mężczyzną. To ją drażni, bo ona oczekuje wdrożenia w życie swoich rad. Odsuwamy się emocjonalnie i od partnera, i od przyjaciółki. Tracimy poczucie bliskości i więzi. Czujemy się samotne i także:Dlaczego kobiety są niezadowolone z małżeństwa?I koło się zamyka. Albo mówimy jej, jak bardzo nam jest źle, spotykamy się po miesiącu, podczas którego nasze relacje się poprawiły. Ale ona ma w głowie obraz rozpadającego się związku i nie chce słyszeć, że jesteśmy szczęśliwe. Jak rozmawiać o ukochanym z koleżanką, żeby nie zaszkodzić związkowi?Najważniejsze jest, by pamiętać, że to my wybrałyśmy sobie tego konkretnego człowieka. Gdy narzekamy na niego i przedstawiamy go tylko w negatywnym świetle, mówi to coś o nas. O tym, że nie szanujemy swoich wyborów, więc i samych siebie. Zachęcałabym, żeby być szczerą, starać się nie oczerniać niesprawiedliwie, tylko skupiać na zależność tworzy się między kobietami w takiej rozmowie?Jeżeli rozmowa nie jest jednostronna, czyli obie opowiadają o swoich mężach, to czują się sobie bliższe. Girl power! Skutkiem ubocznym tego zjednoczenia może być stworzenie jednego frontu przeciwko mężczyznom, czyli dewaluowanie i chęć walki z płcią przeciwną. Jest dużo par, które rozeszły się w wyniku takich „koleżeńskich” rozmowy przyjaciółek rodem z serialu „Seks w wielkim mieście” są przereklamowane?Z tego co pamiętam, one zawsze rozmawiały szczerze i bardzo wspierały się nawzajem. Czasami kpiły z przejaskrawionych cech mężczyzn, swoich przygodnych romansów, ale nigdy ze swoich ukochanych. Życzyłabym wszystkim czytelniczkom takich bliskich kobiecych więzi. Jednak gdy pojawia się jakiś poważny problem, namawiam do naprawiania swojego związku, skupiając się na relacji i z pomocą profesjonalisty. Koleżanka, mimo najszczerszych chęci, czasami może bardziej zaszkodzić niż także:Łatwiejsze i piękniejsze życie? Z przyjaciółmi to możliwe!Jak być dobrą słuchaczką, jak dobrze słuchać żalów koleżanki, na co jej zwrócić uwagę, jak mówić o jej mężu, żeby nie zaszkodzić jej relacji?Kierowałabym się tym, żeby nie radzić tylko wysłuchać i dać wsparcie. Bardzo często chodzi nam tylko o to, by wyrzucić z siebie emocje, zostać wysłuchaną i zrozumianą i móc wrócić do ukochanego bez zalegającego balastu złości i smutku. Nie oczerniałabym też męża przyjaciółki z szacunku do niej i jej wyborów. To, co wolno koleżance, czyli krytyka ukochanego, jest zarezerwowane wyłącznie dla niej. Inaczej wcześniej czy później odbije się to na naszej przyjaciółki mają na nas tak duży wpływ, że mogą nawet doprowadzić do rozpadu związku?Dzieje się tak, gdy nie jesteśmy w pełni samodzielne w podejmowaniu decyzji. Moim zdaniem, najczęściej zmagają się z tym młodsze kobiety, głównie nastolatki w okresie dojrzewania. Wtedy dopiero kształtuje się nasza osobowość i grupa rówieśników jest dla nas najważniejszym wyznacznikiem. Gdy koleżanka nie lubi naszego chłopaka czy męża, możemy pokierować się jej oceną, bo tak jest prościej, bo boimy się odrzucenia, bo same nie mamy wyklarowanego zdania. Niestety, nie zawsze koleżanki są szczere wobec siebie i może się okazać, że za kilka dni nasza przyjaciółka spotyka się z naszym także:Nie ma na tym świecie nic cenniejszego niż prawdziwa nauczyć się rozmawiać o związku z ukochanym, a nie przyjaciółką?Po prostu trzeba zacząć. Małymi krokami jest najprościej. Zaczynamy dzielić się z mężczyzną tym, co czujemy, na co dzień. Dzięki temu komunikacja we wszystkich sferach naszego związku się poprawi. Od kwestii skarpetek rzucanych na podłogę zamiast do kosza na pranie, po seks i przyszłość związku. Ważne jest, by używać komunikatu „Ja”, czyli mówić o sobie. Np. „Czuję złość, kiedy rzucasz skarpetki na podłogę, bo potykam się o nie, chciałabym, żebyś wrzucał je do kosza na brudną bieliznę”.Taki komunikat nazywany jest także językiem żyrafy. Nie generuje agresji w odróżnieniu od języka szakala: „Ty zawsze rozwalasz swoje rzeczy, a ja ciągle sprzątam po tobie!”. Oczywiście, jest to duże uproszczenie, bo często nie chodzi o skarpetki. Są one tylko symbolem. A pod nimi kryje się np. walka o władzę lub poczucie odrzucenia, bycia nieszanowanym, ale łatwiej zacząć od skarpetek i je zidentyfikować jako problem do rozwiązania. Jak Pani myśli, czemu akurat żyrafę psycholog Marshall B. Rosenberg uczynił symbolem asertywnego wyrażania emocji?Bo jest nastawiona wyjątkowo pokojowo do świata. W jakich sytuacjach postawić przyjaciółce granicę? Kiedy czego od nas wymaga?Kiedyś na szkoleniu powiedziano mi, że żyrafa ma wielkie serce, by móc pompować krew do tak długiej szyi. Brzmi uroczo, lecz naprawdę jej serce jest bardzo małe, lecz wyjątkowo postawić granicę…? Kiedy czujemy, że przyjaciółka przekracza nasze granice, czyli wymaga czegoś, co intuicyjnie odczuwamy jako intruzywne. Czegoś, czego nie chcemy lub na co jeszcze nie jesteśmy gotowe.*Karolina Strojecka, psycholog, psychoterapeuta, terapeuta zaburzeń seksualnych z CBTS, seksuolog. Najlepsza odpowiedź kinia045 odpowiedział(a) o 18:19: chłopie,no nie. nie wiesz o czym pisać z przyjaciółką?jak nie masz tematów to lepiej skończcie... Odpowiedzi Toralei odpowiedział(a) o 17:21 O tym jakiego koloru macie skarpety:P o waszych zainteresowaniach . ; DDD pisz o wszystkim, jaka kupe zrobilesi ile ci to zajelo , gdzie byles, jak ci mina dzien blocked odpowiedział(a) o 17:21 o tym co sie wydarzyło w szkole\pracy, jakieś śmieszne zdarzenia z waszego życia, o ciuchach, gwiazdach. Jest dużo tematów :) blocked odpowiedział(a) o 17:22 O plotach , chłopakach , generalnie to wszystkim . Alutka. nie mam skarpet :DPsychiczna. zobacz na mój nick! nie jestem dziewczyna! o czym co lubicie robić o tajemnicachchłopakachpo prostu o wszystkim jesteścieprzyjaciółmi... No ale jak sie widzimy to rozmowa sama idzie. A jak piszemy długo to już nie ma o czym :\ heh. jestem dziewczyna ja z moim kuplem moge nawet 10 gd popisac... My piszemy o ble gownie...Kto nam sie podoba co nam sie snilo jak mysmy ocennili kogos wyglad w skali 0-10 i take rozne co robimy w lato z kim bysmy sie chcieli calowac. Fajnie mi sie z nim pisze ale wiem ze ja mu sie podobam i on mi troche tez wiec czasami jest cieszko :* Uważasz, że ktoś się myli? lub Z kim chciałabyś/chciałbyś się zamienić miejscami tak na jeden tydzień? A jakiej przyjemności nie potrafisz sobie odmówić? Gdzie najczęściej chodzisz jadać na mieście? Będzie jakaś fajna impreza na mieście w najbliższym czasie? W co będąc dzieckiem, wierzyłaś/wierzyłeś najbardziej? Jaki jest Twoje ulubione motto, którym kierujesz się w życiu? Co byś zrobiła/zrobił z wygraną, np. milion złotych? Masz jakiś talent, z którym wiążesz nadzieje na przyszłość? Masz jakieś przezwisko, z którego nie jesteś specjalnie dumna/dumny? :D Lubisz podróże? byłaś/byłeś gdzieś za granicą? a może dopiero się wybierasz?

o czym można rozmawiać z przyjaciółką