Zespół eksplodującej głowy (z ang. exploding head syndrome lub episodic cranial sensory shock) to halucynacje słuchowe, które pojawiają się podczas zapadania w sen lub przy wybudzaniu. Osoby cierpiące na tę dolegliwość opisują te dźwięki najczęściej jako wybuch bomby lub strzały, lub uderzenie w głowę, lub porażenie prądem BÓL W NODZE PODCZAS CHODZENIA: najświeższe informacje, zdjęcia, video o BÓL W NODZE PODCZAS CHODZENIA; Drętwienie nóg podczas chodzenia. Od pewnego czasu dokucza mi ból lewej łydki, często promieniuje w górę, do bioder i kręgosłupa. Łydka boli non stop, raz słabiej raz mocniej, coś jak skurcz albo zakwasy, dodatkowo ostatnio pojawiło się drętwienie nogi. Najgorzej jest podczas siedzenia tzn wtedy boli cała lewa noga, usiedzę maksymalnie 4 minuty, muszę wstawać Podczas siedzenia i odpoczynku – czy to na sofie czy przed telewizorem warto jest położyć pod nogi poduszki. Wtedy krew będzie za pomocą grawitacji zmuszona do lepszego „opuszczania” nóg co może spowodować redukcję obrzęku. Odzież uciskowa takie jak uciskowe rajstopy czy pończochy. Rozwój technologii sprawił, że wielu ludzi, zarówno dorośli, jak i dzieci, spędza większą część dnia przed komputerem. To sprawia, że nieświadome przyjmowanie złej postawy z czasem powoduje ból pleców. Podczas siedzenia obciążenie wynosi aż 140 kg, a gdy jest się pochylonym do przodu obciążenie zwiększa się aż o 45 kg! Koksartroza polega na postępującym i nieodwracalnym uszkodzeniu chrząstki stawowej w stawie biodrowym. Chrząstka ta sukcesywnie ściera się, aż w końcu dochodzi do odsłonięcia kości, które dalej ulegają zniszczeniu. W efekcie w obrębie błony maziowej rozwija się proces zapalny, a sam staw przestaje działać prawidłowo i traci qWtY. Stwardnienie rozsiane (SM) jest przewlekłą chorobą autoimmunologiczną, która zaczyna się najczęściej u ludzi młodych, między 20 a 40. rokiem życia. Wśród szeregu objawów, które pojawiają się w trakcie choroby, najczęściej zgłaszane przez pacjentów jest ból nóg. Dolegliwości te wynikają z zaburzeń krążenia i uszkodzeń układu nerwowego. Problemy związane z nogami Wśród najczęściej pojawiających się objawów SM pacjenci wymieniają: drżenie, osłabienie mięśni nóg, mrowienie, marznięcie, ból oraz tak zwaną spastyczność, czyli wzrost napięcia mięśni łydek, ud, pośladków, a nawet kręgosłupa. O ile mrowienie, marznięcie i drżenie nie są przyjemne i powodują duży dyskomfort, to skurcze mięśni ud i łydek wiążą się z bólem, który przez pacjentów opisywany jest jako przeszywający, palący, piekący, doprowadzający do płaczu, uniemożliwiający funkcjonowanie. Ból ten uniemożliwia sen, chodzenie, a pojawia się najczęściej po wysiłku fizycznym i przy zmianach temperatury. Spastyczność mięśni Mięśnie ciała utrzymują tak zwane „prawidłowe napięcie mięśniowe”, które umożliwia utrzymanie prawidłowej postawy ciała. Jeżeli napięcie w mięśniach się zwiększa, to dochodzi do tzw. spastyczności, czyli usztywnienia mięśnia. Jest to jeden z najczęstszych objawów SM i główna przyczyna niepełnosprawności u chorych. Osoby ze spastycznością w przebiegu SM odczuwają zwiększone napięcie mięśniowe (sztywność mięśni i stawów, zaburzenia czynności pęcherza moczowego), nieopanowane kurcze mięśni (samoistna aktywność mięśniowa objawiająca się szybkimi, kolejno następującymi po sobie kurczami). Każdy z tych objawów wiąże się z bólem. Ból nóg w SM – ćwiczenia fizyczne Najczęstszym sposobem radzenia sobie z bólem mięśni ud i łydek jest sport – poprawia on krążenie i pozwala złagodzić objawy SM, a czasami nawet zapobiegać skurczom. Ćwiczenia fizyczne zwiększają możliwości wykonywania codziennych czynności, poprawiają chód, a także pomagają kontrolować ruchy mięśni, nad którymi wcześniej było trudno zapanować. Pacjentom najczęściej zalecane jest rozciąganie (wykonujemy je codziennie, pozycję rozciągnięcia utrzymujemy przez 60 sekund, jeżeli pojawia się ból, to znaczy, że przyjęta pozycja jest zbyt głęboka), jazda na rowerze (również stacjonarnym) oraz chodzenie z kijkami (tzw. nordic walking). Jeżeli chory ma chęć i siłę może również biegać (ale po konsultacji ze swoim lekarzem prowadzącym) lub pływać. W spastyczności pomagają również proste czynności takie jak: leżenie z nogami uniesionymi wysoko, unikanie zakładania nogi na nogę i długiego siedzenia w tej samej pozycji, spanie na boku zimne okłady (oczywiście jeżeli nie ma uczucia ciągłego zimna) W przypadku narastającego bólu i niewystarczających efektów ćwiczeń fizycznych i rehabilitacji, chorzy zaczynają przyjmować leki. Mogą one przynieść bardzo dobre rezultaty, w szczególności w połączeniu w rehabilitacją. Leczenie farmakologiczne ma zadanie rozluźnić mięśnie, zmniejszyć ich napięcie oraz zahamować kurczliwość. Zobacz także: Znaczenie diety w chorobach autoimmunologicznych Witam, w tamtym roku leczyłem sie na refluks i możliwe ze miałem jakieś zadatki na wrzody żołądkowe, aktualnie mam problemu z brzuchem na wysokości mostka, kuje ściska i brzuch jest nadęty... nie da sie siedzieć ani leżeć, często miewam pod czas schylania się albo podnoszenia czegoś ciężkiego z ziemi 2013-02-16, 20:21~seba ~ Strony: 1 wątkii odpowiedzi ostatni post Ból kręgosłupa lędźwiowego, czyli ból lędźwiowy może na przykład pojawiać się po schylaniu lub w nocy. To, co pomaga na ból pleców w odcinku lędźwiowym zależy od przyczyny, której poznanie pozwala złagodzić lub zupełnie pozbyć się dolegliwości. Ból kręgosłupa lędźwiowego – przyczyny Jest wiele możliwych przyczyn bólu kręgosłupa lędźwiowego. Niektóre z nich nie są groźnie i same ustępują, natomiast inne wymagają specjalistycznego leczenia. Poniżej przedstawiam najczęstsze przyczyny bólu lędźwiowego. Przeciążenie kręgosłupa Często za ból pleców w odcinku lędźwiowym odpowiedzialne jest przeciążenie kręgosłupa, które może powodować naderwanie więzadła lub mięśni. Często objawia się to silnym i ostrym bólem kręgosłupa lędźwiowego, który narasta przy ruchach. Ból ten można złagodzić poprzez znalezienie sobie odpowiedniej pozycji, w której nadwyrężone mięśnie lub więzadła kręgosłupa są rozluźnione. Dolegliwości najczęściej mijają w przeciągu dni lub tygodni. Jeżeli ból jest silny, należy skonsultować się z lekarzem, gdyż podobny ból może być również oznaką poważniejszych chorób, wymagających właściwej diagnostyki i leczenia. Rwa kulszowa, Dyskopatia Kręgosłup lędźwiowy jest zbudowany z pięciu kręgów, między którymi znajdują się dyski, czyli krążki międzykręgowe. Dyski lędźwiowe są intensywnie obciążane, co może prowadzić do ich uszkodzenia, czyli dyskopatii lędźwiowej. Dysk może się uwypuklać lub nawet pękać tworząc przepuklinę kręgosłupa. Czasami taka zmiana daje jedynie ból lędźwiowy kręgosłupa, ale może też uciskać i powodować zapalenie nerwu kręgosłupa. Powoduje to ból promieniujący do nóg (z reguły tylko to jednej kończyny). Takie promieniowanie bólu od kręgosłupa lędźwiowego do nogi nazywane jest rwą kulszową. Dyskopatii może towarzyszyć ból promieniujący do bioder oraz drętwienie nóg. Dolegliwości mogą nasilać się przy kichaniu lub kaszlu. Dla rwy kulszowej charakterystyczny jest promieniujący do nogi ból kręgosłupa lędźwiowego przy podnoszeniu nóg podczas leżenia na plecach. Choroby dysków mogą powodować ból kręgosłupa lędźwiowego przy schylaniu, ale w niektórych przypadkach dolegliwości nasilają się przy wyprostowaniu lub chodzeniu. Lżejsze przypadki dyskopatii leczy się stosujące leki przeciwzapalne, witaminy oraz fizjoterapię. W cięższych przypadkach wykonuje leki można podać bezpośrednie w miejsce ucisku nerwu przez przepuklinę za pomocą zastrzyków nadtwardówkowych. W najcięższych postaciach dyskopatii stosuje się leczenie operacyjne. Zwyrodnienie stawów międzywyrostkowych odcinka lędźwiowego kręgosłupa Stawy międzywyrostkowe kręgosłupa łączą ze sobą poszczególne kręgi. Tak jak inne stawy, pod wpływem długotrwałego obciążenia mogą ulegać zwyrodnieniu i powodować ból w odcinku lędźwiowym, który może pojawiać się z lewej lub prawej strony lub obustronnie. Z reguły dolegliwości są odczuwane blisko kręgosłupa i w jego dolnej części. Ból pleców w odcinku lędźwiowym nasila się przy wstawaniu, wyprostowaniu, a zwłaszcza podczas chodzenia i stania. Dolegliwości zmniejszają się przy siedzeniu. Leczenie polega na stosowaniu specjalnie dobranych ćwiczeń oraz pozbycie się ewentualnej nadwagi. W cięższych przypadkach znaczną ulgę mogą przynieść zastrzyki do stawów międzywyrostkowych, które wygaszają zapalenie. Stawy te można również odnerwić za pomocą termolezji lub kriolezji. Entezopatia więzadła biodrowo lędźwiowego Entezopatia, czyli zwyrodnienie i zapalenie przyczepu więzadła biodrowo lędźwiowego jest źródłem przewlekłego bólu lędźwiowego, który jest odczuwany na wysokości talerza biodrowego, z prawej lub lewej strony. Może on promieniować do pośladka, biodra lub pachwiny. Skuteczne leczenie stanowi specjalny zastrzyk przeciwzapalny podawany bezpośrednio do źródła bólu. Złamanie kompresyjne kręgu Ostry i silny ból kręgosłupa lędźwiowego może być objawem złamania kompresyjnego kręgu. Najczęściej dochodzi do niego u osób z osteoporozą, która osłabia kości. Silny ból odcinka lędźwiowego może pojawić się przy pochylaniu tułowia do przodu, upadku lub kichnięciu. Ból kręgów lędźwiowych pojawia się na środku i promieniuje na boki i do nieco do dołu. Dolegliwości mogą nasilać się przy ruchach, zwłaszcza przy schylaniu. RTG kręgosłupa nie zawsze pokazuje złamanie. Rezonans magnetyczny jest bardziej czułym badaniem. Lżejsze przypadki leczy się za pomocą leków przeciwbólowych i noszenia specjalnego gorsetu. W cięższych przypadkach szybką ulgę przynosi wertebroplastyka lub kifoplastyka. Są to zabiegi polegające na podawaniu do wnętrza złamanego kręgu specjalnej substancji zwanej cementem, która rozpręża zgnieciony kręg. W najcięższych przypadkach może być konieczna operacja. Staw krzyżowo biodrowy Przewlekłe, lewostronne lub prawostronne bóle lędźwiowo krzyżowe często mają swoje źródło w stawie krzyżowo biodrowym. Dolegliwości często narastają przy chodzeniu lub siedzeniu, a zwłaszcza przy zakładaniu spodni lub skarpet na stojąco, przy podnoszeniu nogi do góry. Na ten ból kręgosłupa lędźwiowego pomaga specjalny precyzyjny zastrzyk do wnętrza chorego stawu. W cięższych przypadkach stosuje się odnerwienie stawu (neurolezję) lub operację. Nowotwór kręgosłupa lędźwiowego Nowotwór kręgosłupa jest jedną z rzadszych przyczyn bólu pleców w odcinku lędźwiowym. Z reguły są to przerzuty nowotworowe do kręgów pochodzące z innego miejsca. Najczęściej jest za nie odpowiedzialny rak prostaty, płuca lub piersi. Ból jest najczęściej zlokalizowany na środku i z czasem narasta. Jest odczuwany również w nocy. Nasila się przy parciu na stolec, kaszlu i kichaniu. Aby postawić prawidłową diagnozę i wdrożyć odpowiednie leczenie konieczne jest przeprowadzenie badań obrazowych. Im wcześniej wykryje się nowotwór, tym większa jest szansa na jego wyleczenie. Dlatego przy silnych, narastających lub przewlekłych bólach lędźwiowych należy skonsultować się z lekarzem, który może zlecić odpowiednie badania obrazowe oraz badania krwi. Ból kręgosłupa lędźwiowego przy schylaniu Ból kręgosłupa lędźwiowego przy schylaniu jest częsty i bardzo uciążliwy. Przy pochylaniu tułowia do przodu zostaje zaangażowanych wiele mięśni, więzadeł, kości i stawów, dlatego też ból może mieć wiele przyczyn. Do najczęstszych z nich należą: Entezopatia więzadła biodrowo lędźwiowego Dyskopatia (podczas pochylania od przodu dyski są ściskane przez sąsiadujące z nimi kręgi lędźwiowe) Złamanie kompresyjne trzonu kręgu Kręgozmyk (nieprawidłowe przesunięcie się jednego kręgu nad drugim, które może nasilać się i zwiększać ból kręgosłupa lędźwiowego przy schylaniu) Ból kręgosłupa lędźwiowego w nocy Ból kręgosłupa lędźwiowego w nocy potrafi być bardzo uciążliwy, gdyż prowadzi do zaburzeń snu. Bezsenność z kolei zaburza prawidłową regenerację organizmu, co przekłada się na zmęczenie w dzień. Ból kręgosłupa lędźwiowego po nocy, który przechodzi po rozchodzeniu się może wynikać z przykurczów zgięciowych w stawach biodrowych, które najczęściej można rozciągnąć stosując specjalne ćwiczenia. Niektórzy odczuwają ból odcinka lędźwiowego przy leżeniu na plecach, niezależnie od pory dnia. Takie dolegliwości można czasem złagodzić podkładając poduszki pod podudzia i kolana. Jest wiele przyczyn bólu w odcinku lędźwiowym w nocy. Część z nich może ustąpić sama, ale niektóre z nich mogą być groźne. Dlatego jeżeli nocny ból pleców w odcinku lędźwiowym jest bardzo silny lub nie przechodzi, należy skonsultować się z lekarzem. Szybka diagnoza i prawidłowe leczenie daje większą szansę na szybki powrót do zdrowia. Ból kręgosłupa lędźwiowego i podbrzusza Odcinek lędźwiowy kręgosłupa rzadko powoduje bóle podbrzusza lub brzucha. Jednak pewne schorzenia brzucha oraz miednicy mniejszej mogą powodować dolegliwości, które odczuwane są również w lędźwiach. Przykładem jest ból kręgosłupa lędźwiowego i podbrzusza w czasie okresu lub przed okresem. Podobne dolegliwości mogą mieć miejsce w czasie owulacji. Jedną z przyczyn takiego bólu jest endometrioza. Nagły i bardzo silny ból brzucha od kręgosłupa lędźwiowego, promieniujący do pachwiny, któremu mogą towarzyszyć wymioty oraz częste i bolesne oddawanie moczu może być objawem kolki nerkowej. Objawy alarmowe przy bólu odcinka lędźwiowego Czasami ból odcinka lędźwiowego może być objawem groźnych schorzeń, które powinny być szybko i prawidłowo leczone. Niezwłocznie skontaktuj się z lekarzem jeśli obok bólu odcinka lędźwiowego pojawią się: Niedowłady – czyli osłabienie mięśni, które może objawiać się na przykład opadaniem stopy Zaburzenia czucia Trudności w kontrolowaniu oddawania moczu i stolca Ból kręgosłupa lędźwiowego – co pomaga? To, jak złagodzić ból kręgosłupa lędźwiowego zależy przede wszystkim od jego przyczyny. Znalezienie źródła bólu poprzez postawienie prawidłowej diagnozy jest często warunkiem zastosowania odpowiedniego leczenia. Dlatego ważne jest udanie się do doświadczonego lekarza od kręgosłupa. Co robić, gdy boli kręgosłup lędźwiowy? Słuchaj swojego organizmu. Ból jest sposobem, w jaki organizm informuje nas o określonym problemie. Szczególnie w ostrym, nagłym bólu nie powinno się robić czegoś, co nasila ból. Może dotyczyć to schylania się, siedzenia lub chodzenia. Zimne lub ciepłe okłady W ostrym naderwaniu mięśnia na początku pomagają zimne okłady i odpoczynek. W innych przypadkach najczęściej to ciepło przynosi większą ulgę, gdyż rozluźnia napięte mięśnie. Leki przeciwzapalne i przeciwbólowe Dostępne bez recepty leki przeciwzapalne mogą złagodzić ból kręgosłupa lędźwiowego. Jednak należy pamiętać, że ich nadużywanie może być niebezpieczne dla zdrowia. Fizjoterapia Fizjoterapia stosuje wiele technik mogących pomóc wielu schorzeniach powodujących ból w kręgosłupie lędźwiowym. Do często stosowanych metod rehabilitacji należy terapia manualna i masaż mięśniowo powięziowy. Doświadczony fizjoterapeuta może również doradzić jak zapobiegać nawrotowi dolegliwości oraz nauczyć wykonywania odpowiednich ćwiczeń na kręgosłup lędźwiowy. Masaż masaż jest tradycyjną metodą leczenia rwy kulszowej. Ma znaczenie pomocnicze i pozwala polepszyć komfort w czasie choroby. Jego działanie polega na rozluźnianiu nadmiernie napiętych mięśni oraz blokowanie przepływu bodźców bólowych. Coraz większą popularność zyskują wibracyjne masażery ręczne. Takie urządzenie może być stosowane w domu i w wielu przypadkach zmniejsza dolegliwości oraz zapobiega powstawaniu bolesnych punktów spustowych. Blokada kręgosłupa Nowoczesne i precyzyjne blokady w kręgosłup lędźwiowy, szczególnie wykonywane pod kontrolą fluoroskopii i wykorzystaniem kontrastu najczęściej bardzo pomagają w bólach lędźwiowych. Do często wykonywanych zabiegów należą: zastrzyki nadtwardówkowe stosowane w dyskopatii lędźwiowej oraz rwie kulszowej oraz dyskopatii zastrzyki do stawów międzywyrostkowych kręgosłupa stosowane w chorobie zwyrodnieniowej zastrzyki do stawów krzyżowo biodrowych wykonywane w ich zapaleniu Operacja kręgosłupa Operacja jest koniecznością lub trudnym wyborem w najcięższych przypadkach. Niesie ona ze sobą pewne ryzyko, jednak są sytuację, w których zabieg chirurgiczny jest najlepszym rozpoznaniem. Ból po operacji przepukliny kręgosłupa lędźwiowego najczęściej znika lub zmniejsza się, czasami jednak może się nasilać i być bardzo trudny do wyleczenia. Casazza, BA (15 February 2012). „Diagnosis and treatment of acute low back pain”. American Family Physician. 85 (4): 343–50. PMID 22335313. French, SD.; Cameron, M.; Walker, BF.; Reggars, JW.; Esterman, AJ. (2006). „Superficial heat or cold for low back pain”. Cochrane Database of Systematic Reviews (1): CD004750. doi: PMID 16437495. Majchrzycki M, Mrozikiewicz PM, Kocur P, et al. (November 2010). „[Low back pain in pregnant women]”. Ginekol. Pol. (in Polish). 81 (11): 851–5. PMID 21365902 Chou R, Baisden J, Carragee EJ, Resnick DK, Shaffer WO, Loeser JD (May 2009). „Surgery for low back pain: a review of the evidence for an American Pain Society Clinical Practice Guideline”. Spine. 34 (10): 1094–109. Ból kręgosłupa lędźwiowego – przeszywający i przewlekły ból pleców Bóle kręgosłupa lędźwiowego, potocznie określane jako ból krzyża, to powszechna przypadłość, która skutecznie ogranicza codzienną sprawność. Ból w odcinku lędźwiowym, jeszcze do niedawna kojarzony głownie z osobami starszymi, coraz częściej pojawia się przed 30-tką. Szacuje się, że zmaga się z nim około 80 proc. populacji w wieku między 25. a 60. rokiem życia. U młodszych pacjentów zwykle ma podłoże przeciążeniowe, choć nie oznacza to, że nie może wynikać z poważnych chorób, także tych, które nie dotyczą układu ruchu. Jak radzić sobie z bólem w dole pleców? Czy można go złagodzić domowymi sposobami? Jakie przyczyny ma ból kręgosłupa lędźwiowego? Istnieje wiele przyczyn bólu lędźwiowego. Kiedy pojawiają się dolegliwości zlokalizowane w dole pleców, pod uwagę bierze się dyskopatię, zmiany zwyrodnieniowe, rwę kulszową, wady postawy, przepuklinę kręgosłupa, zmiany reumatyczne. W przebiegu tego typu chorób mogą pojawić się rozmaite objawy – ból kręgosłupa promieniujący do nóg, mrowienia, niedowłady, nadmierne napięcie mięśniowe – takie sygnały nie powinny być ignorowane, zwłaszcza gdy mamy do czynienia z przewlekłym bólem pleców. Należy pilnie skonsultować je z lekarzem. Bezzwłoczna wizyta u specjalisty jest konieczna także, wówczas gdy pojawią się dodatkowe symptomy niespecyficzne dla układu ruchu. Należy bowiem pamiętać, że ból pleców na dole może nie mieć związku z samym kręgosłupem. Przykładowo, ból pleców i podbrzusza u kobiet może wskazywać, na endometriozę. Jeśli wystąpi dodatkowo gorączka, możemy mieć do czynienia z zapaleniem przypadków. Ból pleców na dole a przeciążenie kręgosłupa Odcinek lędźwiowy jest najbardziej forsowanym fragmentem kręgosłupa, dlatego to właśnie tu zwykle zlokalizowany jest ból typu przeciążeniowego (równie często pacjenci zgłaszają przeciążenie kręgosłupa szyjnego). Przeciążenie kręgosłupa skutkuje występowaniem silnego, przeszywającego bólu. Może on mieć charakter ostry lub przewlekły, obejmować pas biodrowy i promieniować do kończyn. Jednym z czynników wyzwalających występowanie przewlekłego bólu pleców na dole jest długotrwałe siedzenie. Wielogodzinne przebywanie przed monitorem komputera, będące znakiem naszych czasów, zwłaszcza teraz, w dobie pracy zdalnej, to jeden z głównych powodów dolegliwości u osób młodych. Nie zdajemy sobie sprawy z tego, że siedzenie znacznie bardziej obciąża kręgosłup niż stanie, a niewłaściwa postawa ciała, nieergonomiczne warunki pracy i nadwaga nierzadko towarzysząca brakowi aktywności fizycznej jedynie pogarszają sprawę. Siedzimy nie tylko podczas pracy – dużo czasu spędzamy w samochodzie czy komunikacji miejskiej, po powrocie do domu chętnie rozsiadamy się przed telewizorem lub z książką. W ten sposób zmuszamy nasz kręgosłup do niemal ciągłego pozostawania w tej samej, nienaturalnej dla niego pozycji, „pracując” tym samym na pojawienie się nieprzyjemnych dolegliwości. W dłuższej perspektywie napięcie i przykurcze mięśni prowadzą bowiem do rozwoju stanu zapalnego. Sam kręgosłup traci zaś stabilne podparcie mięśniowe, co przyczynia się do szybszego zużywania się budujących go struktur. Ból występujący dotąd sporadycznie, zaczyna nam towarzyszyć coraz częściej – przy schylaniu czy w nocy, przy wykonywaniu energicznych ruchów aż wreszcie staje się stały i przewlekły. Dowiedz się Orteza na łokieć – kiedy jest przydatna i jaką wybrać? Zespół przeciążeniowo-bólowy kręgosłupa Chroniczne obciążenie kręgosłupa może prowadzić do rozwoju zespołu przeciążeniowo-bólowego, który jest efektem uszkodzenia stawów międzykręgowych. Ból odcinka lędźwiowego jest ostry lub tępy, ma zmienne nasilenie i pojawia się cyklicznie (nawet kilka razy w miesiącu), zwłaszcza po aktywności. Zakres ruchów staje się ograniczony, a ból nierzadko obejmuje pośladki oraz tylną powierzchnię ud. Co charakterystyczne, ból staje się mniej dotkliwy, kiedy pacjent ułoży się na brzuchu, a staje się silniejszy po położeniu się na plecach. Jak złagodzić ból kręgosłupa lędźwiowego? O tym, co pomaga na ból pleców, decyduje przede wszystkim przyczyna dolegliwości, tę zaś musi ustalić lekarz. W przypadku pierwszych epizodów bólu przeciążeniowego, możemy podjąć samodzielne kroki, by przeciwdziałać dalszemu postępowi zmian, a jednocześnie zapobiec występowaniu nieprzyjemnych objawów. Należy przede wszystkim zadbać o odpowiednią higienę pracy – prawidłową postawę ciała (starajmy się siedzieć tak, by zniwelować napięcie mięśni kręgosłupa i zachować jego naturalne wygięcie), regularnych krótkich przerwach (nawet odpowiednia pozycja siedzenia nie jest zdrowa, jeśli nie zmieniamy ułożenia ciała przez wiele godzin) czy używaniu ergonomicznego krzesła z regulowanym podparciem. Nie zapominajmy o codziennej aktywności fizycznej – aby odciążyć kręgosłup, a jednocześnie wzmocnić wspierające go mięśnie, wystarczy krótki spacer. Jeśli mimo takich działań bóle lędźwiowe nie ustępują, należy skierować się do ortopedy, który zleci wykonanie odpowiedniej diagnostyki, a następnie zadecyduje o leczeniu i rehabilitacji kręgosłupa. Przeczytaj również: Pas lędźwiowy – czym jest i w jakim celu się go stosuje? Pas lędźwiowy odciążający kręgosłup Sposobem na ból w dole pleców może być noszenie ortezy lędźwiowej. Do dyspozycji mamy różne modele ortez – sztywne, półsztywne i elastyczne, przy czym w przypadku przewlekłego bólu o podłożu przeciążeniowym najbardziej zalecane są te ostatnie, przybierające formę pasów lędźwiowych. Rehband 7082 – Pas lędźwiowy Blue Line Pas delikatnie ogranicza zakres wykonywanych ruchów, pełni funkcję stabilizującą i wzmacniającą, dzięki czemu pomaga łagodzić ból pleców. Należy pamiętać, że decyzji o noszeniu ortezy tego typu nie należy podejmować samodzielnie – jej użytkowanie powinno wynikać z jasnych wskazań lekarza lub fizjoterapeuty. Specjalista pomoże wybrać odpowiednie zaopatrzenie i dokładnie określi, jak długo powinniśmy je nosić. Gorsety dostępne w naszym sklepie internetowym: gorset piersiowo-lędźwiowy Lumbo Carezza High oraz Rehband 7792 – Gorset lędźwiowo-krzyżowy Power Line. Najczęstsze przyczyny bólu kręgosłupa lędźwiowego Ból kręgosłupa lędźwiowego jest bardzo często spotykaną dolegliwością powodującą dyskomfort oraz utrudnienia w codziennym funkcjonowaniu. Najczęściej przyczyną bólu jest przeciążenie kręgosłupa. Bólu w odcinku lędźwiowym nie należy bagatelizować, ponieważ może być objawem bardzo poważnych chorób jak choroba nowotworowa kręgosłupa. Sprawdź, co najczęściej powoduje ból kręgosłupa lędźwiowego i jak sobie z nim radzić. Przyczyny bólu kręgosłupa Ból kręgosłupa najczęściej dotyka osoby między 30 a 50 rokiem życia i może mieć wiele przyczyn. Najczęściej czynnikami powodującymi dolegliwości bólowe jest nieprawidłowa postawa ciała spowodowana np. długim siedzeniem przed komputerem, przeciążeniem kręgosłupa, brakiem regularnej aktywności fizycznej czy otyłością. Ból lędźwiowy może być objawem bardzo poważnych chorób jak przepuklina kręgosłupa czy nowotwór, ale może również mieć podłoże neurogenne lub psychiczne. Bólu kręgosłupa lędźwiowego bez względu na przyczynę, nie należy lekceważyć i jak najszybciej skonsultować się z lekarzem, który zleci badania i wdroży odpowiednie leczenie. Neurogenne bóle kręgosłupa Przyczyną piekącego i promieniującego bólu w okolicy lędźwiowej może być zwężenie kanału nerwowego. Bezpośrednią przyczyną bólu neurogennego kręgosłupa może być nowotwór lub przepuklina jądra miażdżystego krążka międzykręgowego, dlatego gdy wraz z dolegliwościami pojawią się objawy takie jak mrowienie i pieczenie należy jak najszybciej skonsultować się z lekarzem. Mechaniczne bóle kręgosłupa Najczęściej spotykanym rodzajem dolegliwości bólowych kręgosłupa lędźwiowego jest promieniujący od kończyn dolnych. Najczęstszą przyczyną jest zbytnie przeciążenie kręgosłupa lub uraz. W przypadku tego rodzaju dolegliwości zalecany jest odpoczynek i umiarkowana aktywność fizyczna. Warto również zadbać o zmianę nawyków i ograniczyć długie siedzenie w jednej pozycji. Psychogenne bóle kręgosłupa Osoby cierpiące na depresję mogą również odczuwać silne bóle kręgosłupa lędźwiowego, które najczęściej mają swoją przyczynę w psychice i wymagają wdrożenia odpowiedniej terapii i leczenia farmakologicznego. Bóle kręgosłupa, a choroby Przyczyny bólu kręgosłupa mogą być również objawem wielu schorzeń. Najczęściej dolegliwości bólowe występują przy: otyłości- jedna z najczęstszych przyczyn bólu kręgosłupa w odcinku lędźwiowym, zbyt duża masa ciała nadmiernie obciąża kręgosłup powodując przedwczesne ścieranie się chrząstek czyli budulca kręgosłupa, dolegliwości bólowe spowodowane otyłością łagodzą odpowiednie ćwiczenia, wadach postawy- dolegliwości bólowe pojawiają się najczęściej przy skoliozie czyli bocznym skrzywieniu kręgosłupa oraz lordozie czyli przednim wygięciu kręgosłupa, skrzywiony kręgosłup ma osłabione więzadła oraz mięśnie, co może prowadzić do stanów zapalnych, problemów z poruszaniem się, niedowładem kończyn, a nawet utrudnionym oddychaniem, endometriozie- uporczywe bóle kręgosłupa w odcinku lędźwiowym są jednym z objawów endometriozy, choroby na którą cierpią najczęściej kobiety w wieku rozrodczym, nieleczona endometrioza może prowadzić do nasilenia dolegliwości bólowych oraz niepłodności, dyskopatii- najczęściej spotykana choroba kręgosłupa objawiająca się silnym bólem w okolicy lędźwiowej, drętwieniem kończyn oraz mdłościami, najczęściej spowodowana jest siedzącym trybem życia, otyłością oraz wąskim kanałem kręgowym, leczenie dyskopatii obejmuje środki przeciwbólowe oraz rehabilitację, w rzadkich przypadkach konieczne jest leczenie operacyjne, rwie kulszowej- silny ból w okolicy lędźwiowej spowodowany zazwyczaj zmianami zwyrodnieniowymi to jeden z głównych objawów choroby związanej z uciskiem nerwu kulszowego, poza silnym bólem objawia się drętwieniem poszczególnych odcinków kręgosłupa, w leczeniu rwy kulszowej stosuje się środki przeciwbólowe i przeciwzapalne w postaci tabletek lub leczniczych plastrów, fizykoterapię, zastrzyki domięśniowe, czasem konieczne jest leczenie operacyjne, zapaleniu przydatków- bakteryjne zapalenie jajników oraz jajowodów objawia się silnym bólem w podbrzuszu promieniującym do okolicy lędżwiowej oraz gorączką, wymaga leczenia przy pomocy antybiotyków i leków przeciwbólowych oraz kilkutygodniowego leżenia w łóżku, przepuklinie kręgosłupa- przemieszczenie się jednego z krążków budujących krążek międzykręgowy objawia się bólem w okolicy lędźwiowej, zaburzeniami czucia na skórze nóg oraz niedowładem stóp, najczęściej przyczyną przepukliny kręgosłupa jest zbytnie przeciążenie kręgosłupa, wąski kanał kręgowy, uwarunkowania genetyczne, w leczeniu przepukliny kręgosłupa stosuje się leki przeciwbólowe i przeciwzapalne, fizjoterapię lub leczenie operacyjne, chorobach nowotworowych kręgosłupa- silny ból kręgosłupa lędźwiowego połączony z gorączką, utratą masy ciała może być objawem chorób nowotworowych takich jak: oponiak, tętniak aorty brzusznej, szpiczak mnogi, a także nowotwory tkanki nerwowej rdzenia kręgowego, w przypadku guzów nowotworowych istotne jest jak najszybsze postawienie diagnozy i wdrożenie odpowiedniego leczenia. Jak zapobiegać bólom kręgosłupa lędźwiowego? Bóle kręgosłupa lędźwiowego zdarzają się u nawet 80% osób niezależnie od wieku i płci. W wielu przypadkach uciążliwym dolegliwościom można zapobiec. Bólom kręgosłupa w okolicy lędźwiowej można uniknąć dzięki: utrzymywaniu odpowiedniej postawy ciała, regularnej aktywności fizycznej, zwłaszcza ćwiczeniom wzmacniającym mięśnie pleców i brzucha, utrzymywaniem odpowiedniej masy ciała, zbilansowanej diecie bogatej w produkty zawierające wapń i witaminę D jak mleko i jego przetwory, jarmuż, ser żółty, śledź, makrela, dorsz, sardynki, jajka, smardze, pieczarki, regularnym przerwom i ćwiczeniom podczas pracy w pozycji siedzącej i stojącej, podkładaniu poduszki pod kręgosłup podczas pracy w pozycji siedzącej, spaniu na średnio twardym materacu, unikaniu podnoszenia ciężkich przedmiotów, noszeniu wygodnych butów i unikaniu codziennego chodzenia w szpilkach. Większość specjalistów zaleca również rzucenie palenia papierosów, a najbardziej polecaną aktywnością przy problemach z kręgosłupem jest pływanie, które wzmacnia mięśnie grzbietu i znacznie łagodzi dolegliwości bólowe. Ból kręgosłupa lędźwiowego- jak leczyć? W przypadku bólu kręgosłupa konieczna jest konsultacja z lekarzem, który zaleci odpowiedni sposób leczenia w zależności od stopnia nasilenia dolegliwości i ich przyczyny. Najczęściej stosuje się: leki przeciwbólowe i przeciwzapalne w postaci tabletek lub leczniczych plastrów, stosowanie zimnych okładów, fizjoterapię, najczęściej techniki manualne i masaż mięśniowo powięziowy, które mają na celu uruchomienie tkanek miękkich położonych w okolicy bolącego kręgosłupa, okresowe unieruchomienie, zastrzyki z glikokortykosteroidów aplikowane bezpośrednio w źródło bólu zwane blokadami, ortezy lędźwiowe pomagające utrzymać kręgosłup we właściwej pozycji, wyciąg lędźwiowy, dekompresję osiową kręgosłupa polegającą na rozciągnięciu kręgów lędźwiowych, akupunkturę, masaże lecznicze, leczenie operacyjne, stosowane w najcięższych przypadkach jak przepuklina kręgosłupa lędźwiowego. Ból kręgosłupa jest bardzo często spotykaną dolegliwością, której najczęstszą przyczyną jest brak aktywności fizycznej oraz praca w pozycji siedzącej lub stojącej. Regularne ćwiczenia fizyczne, zwłaszcza pływanie, zbilansowana dieta oraz lecznicze plastry o działaniu przeciwbólowym i przeciwzapalnym pomogą uporać się z dolegliwościami. lek. Michał Dąbrowski Dyskopatia lędźwiowa – przyczyny i objawy choroby kręgosłupa Dyskopatia lędźwiowa najczęściej objawia się tępym bólem w dole pleców, który promieniuje w kierunku kończyn aż do kolan. Dolegliwości zmniejszają się w pozycji leżącej i nasilają podczas siedzenia i chodzenia. Dyskopatia lędźwiowa to jedna z najczęściej diagnozowanych chorób kręgosłupa, wynikająca z biernego, siedzącego trybu życia. Cierpi na nią coraz więcej Polaków. Dyskopatia obejmuje różnego rodzaju schorzenia krążka międzykręgowego. Dotyczy to najczęściej odcinka szyjnego oraz lędźwiowo-krzyżowego, sporadycznie odcinka piersiowego kręgosłupa. Często staje się pierwszym etapem choroby zwyrodnieniowej. Mylnym jest rozumowanie, że dotyczy głównie osób starszych. Coraz częściej z powodu dyskopatii cierpią osoby młode, które spędzają dużo czasu przed komputerem, stosują niezdrową dietę i ciężko znoszą stres. Jakie są przyczyny dyskopatii lędźwiowej? Poza wymienionymi powyżej czynnikami, definiującymi tryb życia osoby narażonej na dyskopatię lędźwiową, często mówi się także o urazach mechanicznych, które mogą odpowiadać za niekorzystne zmiany w strukturze kostnej. Do pozostałych czynników zwiększających ryzyko dyskopatii lędźwiowej zalicza się: otyłość osteoporozę podnoszenie ciężarów i zbyt intensywne forsowanie organizmu anatomicznie wąski kanał kręgowy palenie papierosów pracę zawodowego kierowcy wszelkie procesy starzenia się organizmu, pojawiające się już po 20. roku życia Specjalistom nie udało się jednak odkryć bezpośredniej przyczyny dyskopatii lędźwiowej, zwanej też przepukliną krążka międzykręgowego. Jest ona dolegliwością, która rozwija się latami i zazwyczaj obejmuje kilka etapów. Poczytaj więcej >> Dyskopatia – etapy uszkodzenia krążka międzykręgowego Dyskopatia lędźwiowa – objawy Do najważniejszych objawów zaliczamy: ból w odcinku lędźwiowym oraz lędźwiowo-krzyżowym kręgosłupa, który zmniejsza się w pozycji leżącej, a nasila podczas chodzenia drętwienie kończyn zaburzenie czucianie niedowład pewnych grup mięśniowych niekiedy skrzywienie kręgosłupa napięcie mięśni przykręgosłupowych Kombinacja powyższych symptomów sprawia często, że chorzy nie zwlekają z wizytą u specjalisty. Wszystko to, by uśmierzyć towarzyszący im ból. Promieniujący ucisk skutecznie utrudnia wykonywanie codziennych czynności, ale wcześnie zdiagnozowany może wymagać jedynie niewielkiej interwencji lekarza. Jak diagnozuje się dyskopatie lędźwiową? W celu potwierdzenia dyskopatii lędźwiowej przeprowadza się szczegółowy wywiad z pacjentem oraz zleca wykonanie badań: Tomografia komputerowa Rezonans magnetyczny Badanie RTG Leczenie dyskopatii lędźwiowej Przy leczeniu dyskopatii lędźwiowej wykorzystuje się metodę zachowawczą oraz chirurgiczną. Często wystarczające jest zastosowanie pierwszej z wymienionych dróg, która obejmuje podawanie choremu leków przeciwbólowych, przeciwzapalnych oraz kilkudniowy odpoczynek. Często przeprowadza się także terapię ciepłem oraz terapię ułożeniową w tzw. trójzgięciu w stawach biodrowych oraz kolanowych. W tej fazie choroby nie należy przeciążać kręgosłupa. Po złagodzeniu ostrego stanu warto pomyśleć o rehabilitacji poprzez ćwiczenia ruchowe oraz fizykoterapię. Odpowiednio dobrany program ćwiczeń wzmocni mięśnie pleców, których zadaniem jest zmniejszanie wszelkich przeciążeń, na które narażony jest kręgosłup. Ćwiczenia wpływają też na lepsze ukrwienie tkanek przykręgosłupowych i wspierają transport pożytecznych substancji do krążka międzykręgowego, co przyczynia się do szybszej rekonwalescencji. Wybierz produkty dla siebie Dyskopatia lędźwiowa – wskazania do leczenia operacyjnego Stanowczym wskazaniem do przeprowadzenia operacji jest nagły ból, który przechodzi w objawy porażenia i potwierdzone zajęcie kanału kręgowego. Potwierdzenie stanu kwalifikującego się do operacji jest możliwe tylko dzięki przeprowadzonej wcześniej diagnostyce obrazowej, czyli wykonaniu badań, takich jak rezonans magnetyczny, tomografia komputerowa bądź RTG. Operację przeprowadza zazwyczaj neurochirurg, a najczęściej stosowaną metodą jest tzw. fenestracja, czyli usunięcie dysku. Chirurg tworzy nacięcie od 1 do 3 centymetrów, odsuwa mięśnie kręgosłupa, a następnie wycina z tylnych powierzchni łuków „okno” oraz usuwa dysk. Można też usunąć dysk za pomocą specjalnych wierteł wbijanych przez skórę. Medycyna oferuje dziś wiele mniej inwazyjnych zabiegów, które nie wymagają użycia skalpela. Zalicza się do nich między innymi: przezskórną laserową dekompresję dysku (PLLD) termonukleoplastykę (IDET) dyscektomię mikroendoskopową (MED) Zabiegi trwają krótko, ostatni z nich jest refundowany, a na efekty nie trzeba długo czekać. Pierwsza, która nasuwa się na myśl, to oczywiście zmęczenie. Jednakże przyczyn bólu nóg jest znacznie więcej. Wymieniamy tylko niektóre z nich. Powodem dolegliwości mogą być urazy, wady stóp, zmiany reumatyczne, schorzenia naczyń krwionośnych, zaburzenia metaboliczne, a nawet niedobory minerałów. Potencjalne przyczyny bólu nóg: Choroba żylakowa Dna moczanowa, czyli podagra Zakrzepica żył głębokich Zmiany miażdżycowe Rwa kulszowa Zaburzenia wodno-elektrolitowe Zwyrodnienia kręgosłupa Zespół niespokojnych nóg Wady i deformacje stóp Choroba żylakowa Jej sygnałem jest uczucie zmęczonych, ciężkich nóg, obrzęki, tworzenie się żylaków. Leżenie z uniesionymi nieco nogami przynosi ulgę, ale dolegliwości powrócą, jeśli choroby tej nie będziesz leczyć. Terapia na ogół polega na przyjmowaniu leków usprawniających krążenie żylne i wzmacniających żyły, noszeniu pończoch lub rajstop uciskowych, zwiększeniu aktywności fizycznej. W przypadku utworzenia się żylaków, leczy się ją operacyjnie. Dna moczanowa, czyli podagra Pierwszym symptomem jest zazwyczaj silny, nagły ból stawu, jego obrzęk, wrażliwość na dotyk, zaczerwienienie i napięcie znajdującej się nad nim skóry. Dolegliwości te związane są z zaburzeniami przemiany materii, których konsekwencją jest odkładanie się w stawach ostrych kryształków kwasu moczowego raniących tkanki. Ta przewlekła choroba najczęściej atakuje stawy palucha, dlatego też osoby ciepiące na dnę moczanową narzekają głównie na ból stóp. Leczenie polega na przyjmowaniu preparatów obniżających stężenie kwasu moczowego, moczopędnych i stosowaniu zaleconej przez lekarza diety. Sprawdź: Czym jest hiperurykemia? Jak się objawia ta dolegliwość i jak ją leczyć? Zakrzepica żył głębokich Rozwojowi tego schorzenia sprzyjają uszkodzenia ścian żył, schorzenia układu krążenia (np. żylaki, zawał), ciąża, połóg, długotrwałe unieruchomienie. Charakterystyczne dla tej choroby objawy to obrzęk i ból nogi, nasilający się podczas stania i chodzenia, zaczerwienienie i ocieplenie skóry, sinica stóp. Jednakże schorzenie to może przebiegać też bezobjawowo. Jego istotą jest tworzenie się skrzeplin spowalniających lub blokujących przepływ krwi w żyłach głębokich. Leczenie polega na podawaniu leków przeciwzakrzepowych oraz wspomagająco – przeciwbólowych i przeciwzapalnych. Zmiany miażdżycowe Powodują przewlekłe niedokrwienie nóg, którego pierwszymi objawami są bladość i oziębienie stóp. Z czasem pojawia się chromanie przestankowe – ból nóg podczas chodzenia. Początkowo ustępuje po odpoczynku. Potem pojawiają się bóle spoczynkowe, niegojące się owrzodzenia i zmiany martwicze na stopie. W leczeniu przewlekłego niedokrwienia nóg wykorzystuje się przede wszystkim leki stosowane w terapii miażdżycy. Rwa kulszowa Typowy dla tej choroby jest nagły rwący ból w odcinku lędźwiowo-krzyżowym kręgosłupa, promieniujący pod pośladek, do tylnej części uda, następnie do boku podudzia aż do stopy. Jego przyczyna tkwi w kręgosłupie. Dolegliwości powoduje bowiem ucisk jądra miażdżystego krążka międzykręgowego na korzenie nerwowe. W leczeniu na ogół stosuje się leki przeciwbólowe (z grupy NLPZ) i rozluźniające mięśnie oraz kinezyterapię. Zaburzenia wodno-elektrolitowe Mogą spowodować bolesne kurcze w łydkach, które najczęściej dokuczają nocą, budząc ze snu. Ich przyczyną bywa odwodnienie, drastyczna dieta odchudzająca. Ból łagodzi pochodzenie przez chwilę, rozcieranie łydek. Kurczom zapobiega dbanie o odpowiednie nawodnienie organizmu, dieta bogata w minerały, gorąca kąpiel przed snem. Zwyrodnienia kręgosłupa Dochodzi do nich wskutek starzenia się organizmu, przebytych urazów, czasami także uszkodzeń krążka międzykręgowego. Zmiany zwyrodnieniowe mogą powodować miejscowe stany zapalne z uciskiem na struktury nerwowe. Często dotyczą odcinka lędźwiowego kręgosłupa, powodując przewlekłe bóle krzyża promieniujące do nóg. Dolegliwości pojawiają się głównie nocą, w czasie spoczynku. Ulgę przynosi rehabilitacja i niektóre formy aktywności fizycznej, np. pływanie, a także stosowane okresowo leki przeciwbólowe i przeciwzapalne w postaci tabletek, maści, żeli. Zespół niespokojnych nóg Objawem tego schorzenia są uczucie mrowienia, pieczenie, kłucie, ból w nogach, którym towarzyszy niekontrolowana potrzeba poruszania nimi w spoczynku (leżenie, siedzenie). Dolegliwości nasilają się nocą. Ustępują po wykonaniu kilku ruchów nogami. Postać pierwotna zespołu niespokojnych nóg związana jest z niedoborem dopaminy w mózgu, wtórna zaś jest skutkiem niedoboru żelaza, a także niektórych chorób (np. niewydolność nerek, cukrzyca, przewlekłe stany zapalne). Leczenie tych schorzeń, uzupełnienie niedoboru żelaza, a w przypadku niedostatku dopaminy podawanie odpowiednich leków powoduje ustąpienie objawów. Zobacz także: Dieta bogata w żelazo. Co jeść by nie mieć anemii? Wady i deformacje stóp Najczęściej bóle stóp, a także łydek powoduje płaskostopie poprzeczne. Wadę tę leczy się głównie zachowawczo. Ulgę przynosi noszenie pelot i wkładek ortopedycznych oraz wygodnego obuwia. Przyczyną dolegliwości mogą też być deformacje stopy, np. koślawe paluchy (halluksy), które koryguje się operacyjnie. Źródło: Większość osób przynajmniej kilka razy w życiu obudziła się rano z bólem w łydce. Najczęściej winne jest przeforsowanie się. Objawy ustępują wówczas po kilku dniach. Czasem jednak ból łydki jest na tyle silny, że uniemożliwia poruszanie się. Niekiedy trwa kilka tygodni lub dłużej. Co wówczas oznacza i jak się go pozbyć? Co znaczą nagłe bóle w łydkach? Jeśli ból w łydce pojawia się nagle, powodów może być kilka: grypa, zakwasy, naciągnięcie mięśnia. Podczas grypy i innych tego typu zakażeń wirusowych jednym z objawów jest najczęściej ból mięśni. Towarzyszy mu uczucie rozbicia i osłabienia. Niemoc i ból nóg od kolan w dół występują wówczas obok gorączki i kataru. Podobnie podczas grypy żołądkowej oprócz objawów ze strony układu pokarmowego mogą boleć też mięśnie. Przyczyną jest obecność wirusa wewnątrz ciała. W różnych jego miejscach wytwarza się stan zapalny, który objawia się np. Bólem mięśni. Ustępują one po tym, jak mija stan zakażenia. Naciągnięcie mięśnia i zakwasy to jedne z najpowszechniejszych powodów stojących za bólem łydki z tyłu czy z przodu. Niekoniecznie trzeba intensywnie ćwiczyć, by mieć zakwasy. Pojawiają się one również u osób, które nie są przyzwyczajone do ruchu i nie zadbały o to, by się przed nim rozgrzać. Do naciągnięcia mięśnia wystarczy nieuważnie zakładać buty na obcasie czy krzywo stanąć. Bóle w łydkach mogą nie pojawić się od razu po kontuzji, ale na drugi dzień. Co oznacza ból łydki przy chodzeniu? Naciągnięcie mięśnia czy inny uraz najczęściej objawiają się bólem łydki przy chodzeniu. Często na takie bóle skarżą się też biegacze, którzy intensywnie trenują. W ich przypadku może dochodzić do charakterystycznego bólu piszczeli. Czasem winne jest źle dobrane obuwie lub niewłaściwa technika, a najczęściej chodzi o przeforsowanie się. Warto wspomnieć też o bólach wzrostowych. Towarzyszą one często dzieciom i młodzieży w okresie, gdy ich kości się wydłużają. Często występują w nocy. W takim przypadku ból łydek trzeba po prostu przeczekać. Trwa zwykle od kilkudziesięciu minut do kilku godzin i pojawia się raz na kilka dni lub miesięcy. Jeśli trwa stale i nie ustępuje po 10-12 roku życia, to warto skonsultować się z lekarzem. Jak radzić sobie z bólem łydek w nocy? Najbardziej dokuczliwy może być ból łydek i skurcze nóg w nocy. Oznaczają one zazwyczaj zaburzenie równowagi elektrolitowej w organizmie, a najczęściej – niedobór magnezu. Jego przyczyną mogą być: źle dobrana dieta odchudzająca, uprawianie intensywnego sportu – wraz z potem wypłukuje się magnez czy elektrolity, Niedostateczne odżywienie i nawodnienie organizmu, ciągły stres, picie kawy i alkoholu. W takim wypadku ból nóg od kolan w dół zacznie ustępować, gdy dieta i styl życia ulegną poprawie. W międzyczasie pomocne mogą być okłady i plastry przeciwbólowe ze środkiem przeciwzapalnym i łagodzącym. Można też zdecydować się na suplementację magnezem. Istnieje ona nawet w formie olejków czy płatków do kąpieli, które szybciej wnikają w skórę, i to bezpośrednio w bolącym miejscu. Nocne skurcze łydek mogą też towarzyszyć przewlekłym żylakom. Co oznacza ból nóg poniżej kolan? Wielu pracowników skarży się na ból nóg poniżej kolan i ciągłą opuchliznę wraz z uczuciem ciężkości. Najczęściej są to osoby, które: cały dzień spędzają na nogach lub w pozycji siedzącej, nie uprawiają sportów, dużo czasu spędzają w jednej pozycji, noszą obcisłe ubrania, rajstopy i buty na obcasie. W ich przypadku konieczne będzie wprowadzenie zmian w trybie życia. W wyniku ciągłego stania na obcasach czy siedzenia za biurkiem w obcisłym stroju łatwo o żylaki i opuchliznę nóg. Po pracy warto kłaść nogi wyżej niż resztę ciała, a następnie udać się na spacer lub basen. Inne metody radzenia sobie z żylakami to leczenie operacyjne, specjalne maści, rajstopy czy masaże. Czy ból łydek może oznaczać coś poważniejszego? Najpoważniejszym powodem tłumaczącym ból łydek mogą być poważne problemy miażdżycowe czy zapalne w obrębie naczyń krwionośnych dolnych kończyn. Należy do nich np. zakrzepica żył głębokich. Taki ból łydek może pojawiać się zarówno dzień, jak i w nocy, i trwać ciągle lub pojawiać się tylko podczas chodzenia. Częściej narażone są na niego osoby otyłe i te, które mają problemy kardiologiczne lub cukrzycę. Taki ból zazwyczaj jest bardzo dokuczliwy i nie mija samoistnie. Trzeba koniecznie powiedzieć o nim lekarzowi i szybko wprowadzić zalecone przez niego zmiany. Może być konieczne przyjmowanie leków przeciwzakrzepowych lub zmiana diety. W przebiegu cukrzycy dochodzi czasem nawet do amputacji stopy w wyniku zmian zakrzepowych żył. Zakrzepica może skończyć się też zawałem mięśnia sercowego, jeśli zakrzep przemieści się w kierunku serca. Kto najczęściej cierpi na ból łydek? Dzieci i młodzież skarżą się czasem na bóle wzrostowe, ale mają one raczej łagodny przebieg. Później bóle łydek pojawiają się u osób starszych i schorowanych, które mają problemy z żyłami, nadciśnieniem czy cukrzycą. Najczęściej dotyka palaczy i osoby, które mało się ruszają. Mężczyźni są statystycznie bardziej narażeni na bóle łydek niż kobiety. Wszystko zależy jednak od zawodu i stylu życia. Przebywające stale na wysokich obcasach i w rajstopach stewardessy czy pracownice biurowe mają często problemy z żylakami nóg i bólem łydek. Jeśli w młodym wieku łydki bolą i nie da się samodzielnie ustalić przyczyny, lepiej udać się do lekarza. Kiedy sprawdzą się domowe sposoby na ból łydki? W przypadku poważnych problemów z żyłami, takich jak zakrzepica, rozwiązaniem będzie wizyta u lekarza i poddanie się profesjonalnemu leczeniu. Po USG żył i tętnic pacjent może dostać leki przeciwzakrzepowe. Czasem konieczna jest też operacja. Na mniej poważne problemy z żyłami pomocne będą żele z arniką lub kasztanowcem i inne domowe metody walki z żylakami. Jeśli chodzi o naturalne sposoby na ból łydki, to najpopularniejsze są okłady, plastry przeciwbólowe i ciepłe kąpiele. Trzeba oczywiście wyeliminować pierwotne przyczyny bólu, a więc np. zrezygnować z wysokich obcasów lub uprawiać mniej forsowny sport. Warto też sprawdzić dietę pod kątem niedoborów magnezu. Dość rzadko dochodzi do złamań i zwichnięć w obrębie łydki. Jeśli jednak skóra na nodze jest czerwona, a łydka opuchnięta, to lepiej udać się do lekarza na prześwietlenie. Zdarza się, że przyczyną jest zwichnięcie łydki, naderwanie mięśnia lub nawet złamanie kości strzałkowej. Lepiej nie czekać, aż taki silny ból łydki minie samoistnie. Prawdopodobnie będzie się pogłębiał, bo dość trudno jest uniknąć forsowania łydki choćby podczas zwykłego chodzenia. Lek. Michał Dąbrowski

ból nóg podczas siedzenia i leżenia