Po przytoczeniu definicji sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju zawartej w art. 2 pkt 23 cyt. ustawy oraz szczególnych zasad dotyczących miejsca dostawy towarów zawartych w art. 23 ust. 1, 2, 5 i 10 tej ustawy sąd ten stwierdził, że sprzedaż wysyłkowa z terytorium kraju jest szczególną transakcją zachodzącą pomiędzy Swego rodzaju wyjątkiem od tej zasady jest właśnie sprzedaż wysyłkowa. Zgodnie z naszą ustawą VAT (art.2 pkt 23) - posługujemy się tutaj pewnymi analogiami, zapewne istniejącymi w prawie niemieckim - gdy mowa o sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju, rozumie się przez to dostawę towarów wysyłanych lub transportowanych przez Wśród przedsiębiorców, zajmujących się sprzedażą wysyłkową, czyli tych, którzy mają na przykład sklep internetowy, wątpliwości wzbudza wspomniana wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów oraz sprzedaż wysyłkowa z terytorium kraju, a także sprzedaż wysyłkowa na terytorium kraju. W związku z tym, że art. 113 ustawy o VAT nie wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów /wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów (transakcje B2B) oraz sprzedaż wysyłkowa z/na terytorium kraju (transakcje B2C), lecz zamiast tego występuje odpowiednio eksport lub import towarów. Nie wszystkie przychody wchodzą w obliczenia dotyczące limitu. Jeżeli część Twoich przychodów pochodzi z poniższych źródeł, te nie są one liczone do limitu zwolnienia z VAT. Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów; Sprzedaż wysyłkowa z terytorium kraju; Sprzedaż wysyłkowa na terytorium kraju; Dla sprzedaży wysyłkowej z terytorium Polski przyjętą zasadą jest, zgodnie z art. 23 ust. 1 ustawy o VAT, że podlega ona opodatkowaniu (jest dokonana) na terytorium kraju przeznaczenia dla wysyłanych (transportowanych) towarów, a więc miejscem opodatkowania towaru przesłanego przy tej sprzedaży, np.: z Polski do Francji – jest Francja. KVVm. 19 maja, 2020 Dodany przez admin 0 comment Sprzedaż wysyłkowa to taki rodzaj transakcji wewnątrzwspólnotowej, w której sprzedawcą towarów jest podatnik podatku VAT z jednego państwa członkowskiego. Natomiast nabywcą podmiot z innego państwa członkowskiego, który nie jest obowiązany do rozliczania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów. Ustawa o podatku od towarów i usług przewiduje szczególne zasady opodatkowania sprzedaży wysyłkowej zgodnie z którymi dostawę towarów z terytorium kraju uznaje się za dokonaną na terytorium państwa członkowskiego przeznaczenia dla wysyłanych lub transportowanych towarów. Oznacza to, że miejscem opodatkowania przy sprzedaży wysyłkowej jest terytorium kraju, do którego dostarczane są towary. Opodatkowanie sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju jest uzależnione od wysokości obrotów, jakie sprzedawca osiągnął w danym roku z tytułu zrealizowanych w ten sposób dostaw z obiorcami danego kraju. Zgodnie z regulacjami zawartymi w art. 34 ust 2 dyrektywy unijnej w sprawie VAT poszczególne państwa mają obowiązek ustalenia limitów dla sprzedaży wysyłkowej, które nie mogą być niższe od 35 000 euro i wyższe niż euro. W przypadku sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju dostawę towarów uznaje się za dokonaną na terytorium kraju, jeżeli całkowita wartość towarów wysyłanych lub transportowanych do tego samego państwa członkowskiego w ramach sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju, pomniejszona o kwotę podatku, jest mniejsza lub równa w danym roku od kwoty wyrażonej w złotych, odpowiadającej kwocie limitu ustalonego przez państwo członkowskie przeznaczenia dla wysyłanych lub transportowanych towarów. Warunkiem jest nieprzekroczenie limitu w poprzednim roku. Wysokości limitów w poszczególnych krajach. BGN = HRK = CZK = DKK = RON = SEK = euroWielka GBP = euro * dla dostawców z UE wysyłających do Polski Źródło: Przekroczenie limitu w przypadku sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju i na terytorium kraju powoduje, że miejsce dokonania dostawy jest ustalane na zasadach ogólnych, czyli sprzedaż wysyłkową uznaje się za dokonaną na terytorium państwa przeznaczenia wysyłanych lub transportowanych towarów. Oznacza to, że podatnik, który dokonuje sprzedaży wysyłkowej na terytorium jednego z państw unijnych jest obowiązany dokonać rejestracji w tym państwie jako podatnik VAT i rozliczyć tam podatek VAT od sprzedaży wysyłkowej na terytorium tego państwa. W przypadku przekroczenia kwoty limitu miejsce opodatkowania na terytorium państwa członkowskiego przeznaczenia dla wysyłanych lub transportowanych towarów obowiązuje, począwszy od dostawy, którą przekroczono tę kwotę. Podatnicy mogą opodatkować sprzedaż wysyłkową na zasadnych ogólnych pod warunkiem pisemnego zawiadomienia naczelnika urzędu skarbowego o skorzystaniu z tego wyboru z zaznaczeniem nazwy państwa członkowskiego lub nazw państw członkowskich, których zawiadomienie to dotyczy. Zawiadomienie składa się co najmniej na 30 dni przed datą dostawy, począwszy od której podatnik chce korzystać z opodatkowania na ogólnych zasadach. Pytanie Podatnik w ramach sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju sprzedaje towary odbiorcom indywidualnym w Niemczech, którzy nie są zobowiązani do rozliczenia WNT. Z uwagi na nieprzekroczenie limitu rozlicza w Polsce VAT. Transakcje odbywają się poprzez portal internetowy Amazon. Jak należy udokumentować i zaewidencjonować zwroty towarów? Czy dla obniżenia podatku należnego należy również posiadać potwierdzenie odbioru faktury korygującej przez nabywcę? Odpowiedź W przypadku sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju dostawa musi być dokumentowana fakturą. W przypadku zwrotu towaru w takiej sytuacji konieczne jest wystawienie faktury korygującej. Uzasadnienie Co do zasady, sprzedawca w sytuacji dokonania dostawy na rzecz osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej, nie ma obowiązku wystawiania faktury. Tak wynika z uregulowań określonych w art. 106b ustawy z r. o podatku od towarów i usług – dalej Przepisy te, nie mają jednak zastosowania w przypadku sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju, która to sprzedaż w każdym przypadku musi być potwierdzona fakturą. Konieczność ta wnika z art. 106b ust. 1 pkt 2 Zgodnie ze wskazanym przepisem podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż wysyłkową z terytorium kraju i sprzedaż wysyłkową na terytorium kraju na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1 (inny niż podatnik podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub osoba prawna niebędąca podatnikiem). Dodatkowo przepisy w art. 106e ust. 6 określają, że w przypadku sprzedaży wysyłkowej podatnik nie ma prawa do wystawienia faktury uproszczonej. Fakturę taką wystawia się, jeżeli kwota należności ogółem nie przekracza kwoty 450 zł albo 100 euro, jeżeli kwota ta określona jest w euro. Zasady korygowania dokumentów określone są w przepisach art. 106j Stosownie do treści art. 106j ust. 1 pkt 3 w przypadku gdy po wystawieniu faktury dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań podatnik wystawia fakturę korygującą. Przepisy w sposób enumeratywny w zamkniętym katalogu określają kiedy nie jest wymagane posiadanie potwierdzenia odbioru fraktury korygującej. Uregulowania te, znajdują się w art. 29a ust. 15 W powołanych regulacjach czytamy, że warunku posiadania przez podatnika potwierdzenia otrzymania faktury korygującej przez nabywcę towaru lub usługobiorcę nie stosuje się w przypadku: 1) eksportu towarów i wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów; 2) dostawy towarów i świadczenia usług, dla których miejsce opodatkowania znajduje się poza terytorium kraju; 3) sprzedaży: energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej, gazu przewodowego, usług dystrybucji energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej, usług dystrybucji gazu przewodowego, usług telekomunikacyjnych oraz usług wymienionych w poz. 140-153, 174 i 175 załącznika nr 3 do ustawy; 4) gdy podatnik nie uzyskał potwierdzenia mimo udokumentowanej próby doręczenia faktury korygującej i z posiadanej dokumentacji wynika, że nabywca towaru lub usługobiorca wie, że transakcja została zrealizowana zgodnie z warunkami określonymi w fakturze korygującej. We wszystkich innych sytuacjach posiadanie potwierdzenia odbioru faktury korygującej jest konieczne. Jednym z nowych obowiązków podatników VAT w związku z wejściem w życie 1 października 2020r. nowego pliku JPK_VAT z deklaracją jest oznaczanie w części ewidencyjnej faktur sprzedaży dotyczących sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju kodem transakcyjnym SW. Sprzedaż wysyłkowa z terytorium kraju jest rodzajem transakcji wewnątrzwspólnotowej. Nie należy mylić sprzedaży wysyłkowej z WDT – wewnątrzwspólnotową dostawą towarów. Zarówno sprzedaż wysyłkowa jak wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów dotyczą sprzedaży towarów do innych krajów Unii Europejskiej. Zasadnicza różnica polega na tym, że WDT dotyczy obrotu towarowego pomiędzy przedsiębiorcami, a więc osobami prowadzącymi działalność gospodarczą (B2B), a sprzedaż wysyłkowa odnosi się najczęściej do konsumentów, a więc osób nieprowadzących działalności gospodarczej (B2C) lub firm niezarejestrowanych do podatku od wartości dodanej. Zgodnie z ustawową definicją (art. 2 pkt 23 ustawy o VAT) sprzedaż wysyłkowa z terytorium kraju to dostawa towarów, które są: wysyłane lub transportowane przez podatnika podatku od towarów i usług, lub na jego rzecz z terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, które jest państwem przeznaczenia dla wysyłanego lub transportowanego towaru, dostarczane podatnikowi podatku od wartości dodanej lub osobie prawnej niebędącej podatnikiem od wartości dodanej, którzy nie mają obowiązku rozliczania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, albo innemu podmiotowi, który nie jest podatnikiem podatku od wartości dodanej, czyli np. osobie fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej. Sprzedaż wysyłkowa ma miejsce wtedy kiedy to dostawca towarów odpowiada za transport (towary mają być wysyłane lub transportowane przez podatnika lub na jego rzecz), czyli nie jest sprzedażą wysyłkową sytuacja kiedy nabywca zagraniczny sam przyjeżdża po towar i go odbiera od dostawcy. Przepisy dot. sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju nie mają zastosowania do: nowych środków transportu; towarów, które są instalowane lub montowane z próbnym uruchomieniem, lub bez niego, przez dokonującego ich dostawy lub przez podmiot działający na jego rzecz; towarów opodatkowanych według zasad określonych w art. 120 ust. 4 i 5 (marża); wyrobów akcyzowych (dostawę towarów uznaje się w każdym przypadku za dokonaną na terytorium państwa członkowskiego przeznaczenia). Sposób i miejsce opodatkowania sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju Pod względem przepisów podatkowych, system sprzedaży wysyłkowej ustala miejsce opodatkowania danej transakcji w zależności od progu obrotu uzyskanego ze sprzedaży. Na podstawie ustawy VAT sprzedaż wysyłkowa z terytorium kraju powinna zostać co do zasady opodatkowana na terytorium państwa członkowskiego przeznaczenia dla wysyłanych lub transportowanych towarów zgodnie z zasadą opodatkowania w miejscu konsumpcji. Przepisy podatkowe przewidują jednak wyjątek od tej zasady w sytuacji prowadzenia sprzedaży wysyłkowej na niewielką skalę. Sprzedaż wysyłkowa z terytorium kraju opodatkowana jest podatkiem od towarów i usług w Polsce, jednak tylko do pewnego limitu, który określany jest odrębnie przez każde państwo członkowskie – zgodnie z dyrektywą 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 roku może on wynosić od 35 tys. do 100 tys. euro (limity sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju dostępne są tutaj). Firma do celów ustalenia miejsca opodatkowania sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju powinna uwzględniać łączną wartość rocznego obrotu netto ze sprzedaży (pomniejszonego o kwotę podatku) na rzecz osób prywatnych i firm niezarejestrowanych do VAT w obrębie jednego kraju członkowskiego w walucie Euro podczas poprzedniego lub bieżącego roku. Każda sprzedaż wysyłkowa powinna być udokumentowana fakturą wystawioną z krajową stawką podatku VAT, pomimo że transakcja ma miejsce przeważnie z osobą nieprowadzącą działalności gospodarczej, nie ma obowiązku rejestracji takiej operacji na kasie fiskalnej. W sytuacji opodatkowania sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju w Polsce (do momentu przekroczenia limitu dla danego państwa członkowskiego) w nowym pliku JPK_VAT faktury dotyczące sprzedaży wysyłkowej krajową stawką VAT powinny być oznaczane kodem transakcyjnym SW. Dokonując sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju opodatkowanej w Polsce podatnik nie musi rejestrować się do VAT-UE, nie ma również obowiązku składania informacji podsumowującej VAT-UE. Podatnik może również dobrowolnie dokonać wyboru opodatkowania sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju podatkiem od wartości dodanej w państwie przeznaczenia dla dostarczanego towaru, nawet jeśli sprzedaż wysyłkowa nie przekracza ustanowionego przez dane państwo członkowskie limitu obrotu. W przypadku przekroczenia limitu bądź decyzji o dobrowolnym opodatkowaniu sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju, konieczne jest jednak spełnienie szeregu wymogów formalnych, w tym: zawiadomieniu krajowego fiskusa o zamiarze opodatkowania takiej sprzedaży w innym państwie członkowskim, rejestracja do podatku od wartości dodanej w tym kraju. Przekroczenie limitu sprzedaży wysyłkowej Aby właściwie ocenić moment, w którym może dojść do przekroczenia limitów sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju podatnik powinien prowadzić odrębne ewidencje dla dostaw do poszczególnych krajów UE w których ujmuje te dostawy narastająco. Gdy dojdzie do przekroczenia limitu sprzedaży wysyłkowej należy dokonać rejestracji na potrzeby podatku od towarów i usług w państwie UE, do którego wysyłane są towary. Rozliczać od tego momentu wszystkie transakcje rozliczać według przepisów obowiązujących w państwie przeznaczenia dla wysyłanych lub transportowanych towarówwystawiać faktury i sporządzać deklaracje rozliczeniowe zgodnie z obowiązującymi tam przepisami. Zgodnie ze stanowiskiem Krajowej Informacji Skarbowej transakcje, które są przeprowadzane po tym fakcie opodatkowane na terytorium państwa członkowskiego przeznaczenia są nadal ujmowane w nowym pliku JPK_VAT z oznaczeniem transakcyjnym SW w poz. K11 części ewidencyjnej i w poz. P11 części deklaracyjnej. Aby uznać, że sprzedaż wysyłkowa z terytorium kraju została opodatkowana w innym państwie członkowskim a nie w Polsce, konieczne jest gromadzenie odpowiednich dokumentów potwierdzających wywóz towarów. poza granice RP. Oznacza to, że przedsiębiorca, który opodatkuje VAT sprzedaż wysyłkową z terytorium kraju w innym państwie członkowskim, jest zobligowany do gromadzenia stosownej dokumentacji, która ma być gwarancją, że niniejsza sprzedaż będzie faktycznie opodatkowana w państwie przeznaczenia. Ewa Stolarczyk, Abak Jeśli polski podatnik VAT dokonuje dostawy towarów, które są wysyłane z Polski na terytorium innego państwa UE na rzecz podmiotu, który nie rozlicza z tego tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, wówczas co do zasady dochodzi do sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju. Na podstawie art. 2 pkt 23 ustawy o VAT przez sprzedaż wysyłkową z terytorium kraju rozumie się dostawę towarów wysyłanych lub transportowanych przez podatnika podatku od towarów i usług lub na jego rzecz z terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, które jest państwem przeznaczenia dla wysyłanego lub transportowanego towaru, pod warunkiem że dostawa dokonywana jest na rzecz: podatnika podatku od wartości dodanej lub osoby prawnej niebędącej podatnikiem podatku od wartości dodanej, którzy nie mają obowiązku rozliczania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 9, lub innego niż wymieniony w lit. a podmiotu niebędącego podatnikiem podatku od wartości dodanej. Ze sprzedażą wysyłkową z terytorium kraju mamy do czynienia, gdy podatnik zarejestrowany w Polsce dla celów VAT dokonuje dostawy towarów na rzecz podatnika podatku od wartości dodanej lub osoby prawnej niebędącej podatnikiem podatku od wartości dodanej, o ile podmioty te nie mają obowiązku rozliczania WNT z tytułu tej transakcji bądź też na rzecz innego podmiotu niebędącego podatnikiem od wartości dodanej. Przy czym, aby doszło do sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju, sprzedawca musi dokonać transportu lub wysyłki tych towarów z Polski na terytorium innego państwa członkowskiego UE. Transport/wysyłka towarów ma być dokonana wyłącznie przez dostawcę lub podmiot działający na jego rzecz (np. przez profesjonalnego przewoźnika). Przykładowo, z transakcją taką mamy do czynienia wtedy gdy przewoźnik działający na rzecz sprzedawcy – polskiej spółki transportuje sprzedane towary do podatnika podatku od wartości dodanej na terytorium Niemiec, przy czym nabywca ten nie ma obowiązku rozliczenia WNT w związku z przedmiotowym zakupem. Podobnie jest również w przypadku wysyłki towarów przez polskiego podatnika VAT do osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej (konsumenta) na terytorium innego państwa UE. Polecamy książkę: VAT 2017. Komentarz W przypadku transakcji sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju zastosowanie znajduje przepis szczególny określający odmienne zasady ustalania miejsca opodatkowania. Co do zasady, dostawy towarów wysyłanych lub transportowanych podlegają opodatkowaniu w państwie, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy (art. 22 ust. 1 ustawy o VAT). Jak stanowi jednak, art. 23 ust. 1 ustawy o VAT w przypadku sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju dostawę towarów uznaje się za dokonaną na terytorium państwa członkowskiego przeznaczenia dla wysyłanych lub transportowanych towarów, z zastrzeżeniem ust. 2. Zgodnie zaś z ust. 2 powołanego przepisu, w przypadku sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju dostawę towarów uznaje się za dokonaną na terytorium kraju, jeżeli całkowita wartość towarów innych niż wyroby akcyzowe wysyłanych lub transportowanych do tego samego państwa członkowskiego w ramach sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju, pomniejszona o kwotę podatku, jest mniejsza lub równa w danym roku, od kwoty wyrażonej w złotych, odpowiadającej kwocie ustalonej przez państwo członkowskie przeznaczenia dla wysyłanych lub transportowanych towarów. Powyższe oznacza, że sprzedaż wysyłkowa z terytorium kraju na zasadzie wyjątku podlega opodatkowaniu w państwie przeznaczenia towarów będących przedmiotem tej transakcji. Jeżeli jednak całkowita wartość netto towarów (innych niż wyroby akcyzowe) wysyłanych lub transportowanych do jednego państwa członkowskiego UE w ramach sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju jest mniejsza lub równa w danym roku, od kwoty wyrażonej w złotych, odpowiadającej kwocie ustalonej przez to państwo UE (tj. państwo przeznaczenia) dla wysyłanych lub transportowanych towarów, wówczas miejscem opodatkowania jest terytorium Polski. Ewelina Kalita, Młodszy konsultant podatkowy w ECDDP Sp. z Przygotuj się do stosowania nowych przepisów! Poradnik prezentuje praktyczne wskazówki, w jaki sposób dostosować się do zmian w podatkach i wynagrodzeniach wprowadzanych nowelizacją Polskiego Ładu. Tyko teraz książka + ebook w PREZENCIE Należy rozróżnić wewnątrzwspólnotową dostawę towarów od sprzedaży wysyłkowej (art. 2 pkt. 23 ustawy VAT). Zasadniczą różnicą jest to, że sprzedaż wysyłkowa dokonywana jest na rzecz odbiorcy w innym państwie UE, który jest konsumentem lub nie jest podatnikiem VAT UE lub nie jest zarejestrowany jako podatnik VAT. Sprzedaż wysyłkowa w przeciwieństwie do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (WDT) jest opodatkowana w Polsce, jeśli przedsiębiorca nie przekroczył limitu wartości dostaw towaru określonych w przepisach unijnych (lista limitów określona w dalszej części opracowania), a po przekroczeniu limitów jest opodatkowana w państwie trzecim, do którego dokonywana jest dostawa. Definicja sprzedaży wysyłkowej – co do zasady sprzedaż na rzecz konsumenta lub podmiotów niezgłoszonych do VAT UE lub podmiotów niebędących podatnikami VAT Sprzedaż wysyłkowa z terytorium kraju to dostawa towarów wysyłanych lub transportowanych przez podatnika VAT lub na jego rzecz z terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, które jest państwem przeznaczenia dla wysyłanego lub transportowanego towaru, pod warunkiem że dostawa dokonywana jest na rzecz: a) podatnika podatku od wartości dodanej lub osoby prawnej niebędącej podatnikiem podatku od wartości dodanej, którzy nie mają obowiązku rozliczania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 9 ustawy VAT, lub b) innego niż wymieniony w lit. a) podmiotu niebędącego podatnikiem podatku od wartości dodanej. Pojęcie sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju obejmuje sprzedaż towaru przez podatnika polskiego podatku VAT na rzecz konsumenta (osoby fizycznej dokonującej zakupu dla celów niezwiązanych z prowadzoną działalnością gospodarczą) lub podmiotu nieposiadającego numeru VAT UE lub podmiotu niebędącego podatnikiem VAT, jeżeli towar jest wysyłany lub transportowany z Polski na terytorium innego państwa UE, które jest państwem przeznaczenia tego towaru. Wobec powyższego należy sprawdzać, czy kontrahent jest aktywnym podatnikiem VAT UE w systemie VIES Sprzedaż wysyłkowa – opodatkowanie w państwie wysyłki, czyli w Polsce. Aby sprzedaż wysyłkowa była opodatkowana w Polsce całkowita wartość towarów[1] wysyłanych lub transportowanych do danego państwa członkowskiego w ramach sprzedaży wysyłkowej z Polski, pomniejszona o kwotę podatku, ma być mniejsza lub równa w danym roku od kwoty ustalonej przez państwo członkowskie przeznaczenia dla wysyłanych lub transportowanych towarów (limity). Przekroczenie limitu sprzedaży wysyłkowej Przekroczenie limitu w bieżącym roku kalendarzowym powoduje konieczność opodatkowania w państwie przeznaczenia danej dostawy towaru (np. w Niemczech). Dotyczy to dostawy, która przekroczyła limit oraz kolejnych dostaw w bieżącym i wszystkich dostaw w następnym roku kalendarzowym, realizowanych w ramach sprzedaży wysyłkowej do klientów z tego państwa członkowskiego. Limity kwotowe sprzedaży wysyłkowej w 2020 roku kształtują się następująco Kraj Limit w euro Austria euro Belgia euro Bułgaria BGN = euro Chorwacja HRK = euro Cypr euro Czechy CZK = euro Dania DKK = euro Estonia euro Finlandia euro Francja euro Grecja euro Hiszpania euro Holandia euro Irlandia euro Litwa euro Luksemburg euro Łotwa euro Malta euro Niemcy euro Portugalia euro Rumunia RON = euro Słowacja euro Słowenia euro Szwecja SEK = euro Węgry euro Wielka Brytania GBP = euro Włochy euro Towary nieobjęte przepisami o sprzedaży wysyłkowej Regulacje dotyczące opodatkowania sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju nie dotyczą niektórych towarów takich jak: – nowe środki transportu, – towary instalowane lub montowane przez dostawcę lub przez podmiot działający na jego rzecz, – wyroby akcyzowe zharmonizowane, – towary używane, dzieła sztuki, przedmioty kolekcjonerskie oraz antyki, nabyte uprzednio w celu odprzedaży, w przypadku gdy podstawą opodatkowania jest marża. Dokumentowanie sprzedaży wysyłkowej – art. 23 ust. 14 i 15 ustawy VAT Warunkiem uznania dostawy towarów w ramach sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju za dostawę dokonaną na terytorium państwa członkowskiego przeznaczenia jest otrzymanie przez podatnika, przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, następujących dokumentów 1) dokumentów przewozowych otrzymanych od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, 2) dokumentów potwierdzających odbiór towarów poza terytorium kraju. Gdy powyższe dokumenty nie potwierdzają jednoznacznie dostarczenia towarów do nabywcy w kraju przeznaczenia, mogą być to również inne dokumenty otrzymywane przez podatnika w tego rodzaju dostawie towarów, w szczególności: 1) korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie; 2) dokument potwierdzający zapłatę za towar. Jeżeli powyższy warunek nie został spełniony, podatnik nie wykazuje tej dostawy w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3 ustawy VAT, za dany okres rozliczeniowy. W tym przypadku podatnik wykazuje tę dostawę w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za następny okres rozliczeniowy jako dostawę towarów na terytorium kraju, jeżeli przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za ten następny okres rozliczeniowy podatnik nie otrzymał dokumentów wskazujących, że wystąpiła dostawa towarów na terytorium państwa członkowskiego przeznaczenia dla wysyłanych lub transportowanych towarów. Dokumenty, o których mowa w art. 23 ust. 14 pkt 1-3 ustawy nie wskazują jednoznacznie, jakie dokumenty muszą potwierdzać fakt dostarczenia towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego przeznaczenia. W treści art. 23 ust. 14 pkt 3 ustawy odwołano się ogólnie do dokumentów potwierdzających odbiór towarów poza terytorium kraju – nie wskazując o jaki dokument konkretnie chodzi. Zasadniczo dopuszczalna jest każda forma dokumentu, byle uprawdopodobniała ona wywóz towarów z terytorium kraju i ich dostarczenie na terytorium innego państwa członkowskiego. W dobie szeroko rozumianej komunikacji technicznej nie ma podstaw do odmawiania mocy dowodowej dokumentowi przesyłanemu np. w formie elektronicznej, skanem czy faxem. Dla uznania dostawy towarów dokonanej w ramach sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju za dostawę dokonaną na terytorium państwa członkowskiego przeznaczenia nie jest konieczne posiadanie dokumentów, o których mowa w art. 23 ust. 14 i 15 ustawy w formie papierowej, wystarczająca jest wersja elektroniczna (w formie pliku PDF) posiadanego dokumentu. Przy czym, treść tego dokumentu musi potwierdzać fakt dostarczenia towarów nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego przeznaczenia dla wysyłanych towarów – tak interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej sygn. Faktury za sprzedaż wysyłkową Na podstawie art. 106b ust. 1 pkt 2 ustawy VAT podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż wysyłkową z terytorium kraju. Sprzedaż wysyłkowa, która podlega opodatkowaniu w Polsce, każdorazowo musi zostać udokumentowana fakturą. Ustawa o VAT nie wprowadza szczególnych wymogów, co do informacji, jakie powinny zostać podane na fakturze dokumentującej sprzedaż wysyłkową. Natomiast zgodnie z art. 106e ust. 6 ustawy o VAT faktura dokumentująca sprzedaż wysyłkową z lub na terytorium kraju nie może zostać wystawiona, jako tzw. faktura uproszczona, czyli niezawierająca niektórych danych. *** Dokumentowanie wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów w 2020 r. – opodatkowanie WDT stawką 0% Dowodami WDT na podstawie rozporządzenia wykonawczego Rady nr 2018/1912 z dnia 4 grudnia 2018 r. mogą być: Grupa A dowodów – dokumenty odnoszące się do wysyłki lub transportu towarów, takie jak: podpisany list przewozowy CMR, konosament, faktura za towarowy przewóz lotniczy lub faktura od przewoźnika towarów. Grupa B dowodów: polisa ubezpieczeniowa w odniesieniu do wysyłki lub transportu towarów lub dokumenty bankowe potwier­dzające zapłatę za wysyłkę lub transport towarów; dokumenty urzędowe wydane przez organ władzy publicznej, na przykład notariusza, potwierdzające przybycie towarów do państwa członkowskiego przeznaczenia; poświadczenie odbioru wystawione przez prowadzącego magazyn w państwie członkowskim przeznaczenia, potwierdzające składowanie towarów w tym państwie członkowskim. Sprzedawca powinien posiadać co najmniej dwa dowody z grupy A lub jeden dowód z grupy A oraz jeden dowód z grupy B. Szczegółowe informacje mogą Państwo uzyskać w ramach doradztwa Kancelarii ECO LEGAL pod adresem kancelaria@ Justyna Zyga-Kisieliński Radca prawny

sprzedaż wysyłkowa z terytorium kraju